Arian is a sweet dream

خداحافظ همین حالا

afso0ngar — Tue, 29 Sep 2009 17:38:34 GMT

خداحافظ

نمیدونم چه طوری بگم

نمیدونم چه طوری باید خداحافظی کرد

آخه من خداحافظی بلد نیستم

آخه من بلد نیستم بگم خدانگهدار تا همیشه

آخه..........

ولی چه میشه کرد .......... به قول نینف هر آغازی پایانی داره.......

آره یک سال و سه ماه پیش وقت آغاز بود

اما حالا بعد از یک سال و سه ماه وقت پایانه...............

پایانی که من طاقتش رو ندارم...........

اما چاره ای نیست..........

دوستای گل آریانی من دیگه نمیتونم این وب رو مدیریت کنم

واسه همین تصمیم گرفتم وب رو ببندم

توی این پست قسمت آخر داستان رو گذاشتم

از همون اول هم به خودم قول دادم هر وقت داستان تموم بشه وبلاگ هم بسته بشه......

شاید این داستان بهونه ای بود برای در کنار شما بودن..........

دوست ندارم وبلاگ همینطور بی خاصیت بمونه و بدون خداحافظی برم........

من معتقدم یا باید کلا رفت یا وقتی که هستیم باید فعال باشیم......

مثل بعضی ها که رفتن اما حرفی از رفتنشون نزدن.............

مثل وبهایی که همه ی ما خاطرات خوبی توش داشتیم اما بدون دلیل و بدون خداحافظی رفتن............

رفتن بدون اینکه بگن.... همه ی ما رو چشم انتظارگذاشتن.............

من دوست ندارم اینطوری باشم...................

دوست دارم یه خداحافظی مفصل از همتون بکنم..........

دوست دارم بگم که خیلی دوستون دارم........

دوست دارم بگم که بدون شما نمیتونم زندگی کنم.............

من خیلی با خودم کلنجار رفتم تا این وب رو ببندم...............

دلم واسه ی همتون تنگ میشه............

اما من نمیرم فقط وبلاگ تعطیل میشه.............

من هنوز هستم ...........

پیش همتون میام......................

به همتون سر میزنم.................................

هنوز هم آریانی میمونم..................

فقط دیگه نمیتونم وب رو مدیریت کنم...................

آخه دیگه فایده ای هم نداره...............

کاری دیگه ندارم................

فقط خبرهایی که از آریان میشه هست که اونم

وبلاگ های دیگه هم هستن تا خبرای آریان رو بهتون بگن................

خب..........

به هر حال ما رفتنی شدیم

امیدوارم با خاطره ای خوش این وب رو بسته باشم............

امیدوارم همتون از وبلاگم خاطره ی خوش داشتی باشین..............

به من که خیلی خوش گذشت.........

اگر هم تا حالا کم و کاستی ای بوده به بزرگی خودتون ببخشید.........

دوستون دارمممممممممممممممممم

تا ابدددددددددددددددددددد

آخرین قسمت(بیست و پنجمین)

توی این چند روز باقی مونده پوریا هر روز بدتر از دیروز میشد و همه ی ما ناامیدتر.......

توی این چند روز هم مامان و بابا و هم خانواده ی سحر خیلی سعی کردن تا اونا رو منصرف کنن اما.........

اما سحر و پوریا مثل دو تا بچه که سر لج افتادن رفتار میکردن........

اونا همدیگه رو دوست داشتن...... حتی توی رفتارشون خیلی واضح میشد اینو

فهمید....

میشد فهمید که هر دوشون دوست دارن بازم باهم باشن اما انگار هیچ کدومشون جرات

نداشتن به هم بگن ............

هر روز که میگذشت پوریا شکسته تر میشد..............

توی این چند روز دو –سه دفعه با سحر تلفنی صحبت کرد...........

هیچکدومشون تحمل دوری اون یکی رو نداشت.............

پوریا با هیچکس صحبت نمیکرد و همش تو فکر بود..........

حتی دیگه جواب تلفن های نیما رو هم نمیداد یا اگر هم میداد خیلی بد باهاش رفتار

میکرد.................

روزها در پی هم گذاشتند تا روز موعود فرا رسید.......

دوووووووووووشنبه.......................!!!

روزی که سحر و پوریا باید غزل خداحافظی از هم رو میخوندن..........

روزی که زندگی 1 ساله شون تمام میشد.............

روزی که باید تمام خاطرات ، تمام روزهای خوب و بد رو با یه امضا برای همیشه دفن میکردن.........

ساعت 4 بعد ازظهر پوریا و سحر قرار محضر داشتن............

همه از صبح که از خواب بلند شدیم دل نگران بودیم و چشمون رو به ساعت دوخته بودیم.................

پوریا هم که همش توی اتاق بود و در رو به روی خودش قفل کرده بود.............

ساعت حدودا 12 ظهر بود که تلفن زنگ خورد ............

رفتم گوشی رو برداشتم ...........

نیما بود ...........

گفت : پوریا خونه است............. هر چی به گوشیش زنگ میزنم جواب نمیده.........

گفتم : آره ... توی اتاقشه و در رو قفل کرده............... حالش اصلا خوب نیست.........

گفت : من یه کار واجب باهاش دارم ......... اگه لطف کنین یه جوری گوشی رو بهش بدین ممنون میشم............

گفتم : باشه ........ چند لحظه گوشی .........

اومدم برم سمت اتاق پوریا که بابا گفت : کیه..........؟

گفتم : نیماست......... با پوریا کار داره..........

ستاره گفت : مگه نمیبینی پوریا چه قدر حالش بده ...............

گفتم : چی کار کنم ، میگه باهاش کار واجب داره................

بعد رفتم سمت اتاقش و در زدم.............

جواب نداد............

دوباره در زدم...........

اما بازم جواب نداد..............

گفتم : پوریا .......در رو باز کن..........

تلفن کارت داره..............

گفت: من با کسی کاری ندارم....................

گفتم : پوریا زشته.......... آقا نیماست ........ در رو باز کن............

گفت : بهش بگو پوریا مرده.......!!!

گفتم : پوریا!........ میفهمی چی میگی........ بیا در رو باز کن بهت میگم........ میگه کار واجب داره............

یکدفعه با عصبانیت در رو باز کرد و گوشی رو محکم از دستم کشید........

خیلی ترسیدم و همونطور خشکم زد و خیره شدم به پوریا...........

پوریا گوشی رو گرفت و گفت : چیه ...... چی میخوای از جونم نیما............

دست از سرم بردار............ امروز ساعت 4 باید برم تمام زندگیمو طلاق بدم........ مگه همینو نمیخواستی...............

بعد صداشو برد بالا گفت: مگه همینو نمیخواستی.................. دیگه به زنگ نزن .........

با فریاد گفت : زنگ نزن.............

همون موقع گوشی رو پرت کرد بیرون و رفت توی اتاق و در رو بست...........

هممون خشکمون زده بود............

من اینقدر ترسیده بودم که صدای تپش های قلبمو میشنیدم..........ً!

مامان که توی اتاقش بود و روی تخت دراز کشیده بود با چشم بندی که روی چشماش

بود تا درد سرش تسکین پیدا کنه از اتاق اومد بیرون و چشم بند رو برداشت و گفت :

چی شده......... کی بود................ چرا پوریا اینقدر داد میزد.............

ستاره از جاش بلند شد و اومد سمت مامان و دستش رو گذاشت روی شونه هاشو

گفت :

هیچی نشده .......... مامان جان حالت زیاد خوب نیست بیا برو بخواب..............

مامان دست ستاره رو از روی شونه هاش برداشت و رفت سمت بابا و گفت :

چی شده.......... تو رو خدا بگو...............

بچم داره دیوونه میشه..........

بابا سرش رو انداخت پایین وچشماش رو دوخت به زمین و گفت : با همه دعوا داره......... انگار دیگران مقصر این ماجرا اند.........

نمیدونم چرا اینطوری شد.......... نمیدونم.........!

ساعت حدودا 2 بعد ظهر بود که پوریا از اتاقش اومد بیرون رفت سمت در

سالن .........

مامان از روی کاناپه بلند شد و گفت : کجا میری..........

پوریا برگشت وبعد از یکم مکث گفت : نمیدونم.............

مامان گفت : ساعت 4 ......

پوریا گفت : من خودم میام.........................

بعد رفت بیرون..........

حال و روز پوریا اصلا تعریفی نداشت.............

انگار همش تو فکر بود ............

مامان رفت نشست روی کاناپه و دستش رو گذاشت روی پیشونی اش.......

همون موقع نلفن زنگ خورد.........

ستاره رفت گوشی رو بداشت و گفت:

سلام آقا ساسان ................. ممنون شما خوبین...............

......................................................

نه ...یعنی رفت بیرون....................................................................

نمیدونم ، نگفت کجا میره..................

........................................................................

آره امروزه................... ساعت 4........................

......................................................................................

باشه خدانگهدار..........

وقتی قطع کرد من گفتم : چی گفت ؟

یه نگاهی انداخت توی صورتم و بعد در حالی داشت میامد بشینه روی مبل گفت:

هیچی............. میخواست مطمئن بشه قرار محضر امروزه..............

بابا گفت : مگه اونم میخواد بیاد.........؟

ستاره گفت : آره ................... گفت حتما میام................

.............................................................................................

ساعت نزدیک 30/3 بود ...................

همگی حاضر شدیم و سمت محضر به راه افتادیم...................

وقتی رسیدیم توی حیاط مامان و بابای سحر رو دیدیم که نشسته بودن روی نیمکتی که توی محوطه بود........

بعد از سلام و احوالپرسی مامان گفت: پس...... سحر کجاست؟

مامانش سری تکان داد و گفت : حالش اصلا خوب نیست............ این چند روزه

همش مریض بود ...............

قبل از این که ما بخوایم بیایم حدودا یه یک ساعت قبلش از خونه زد بیرون گفت

میخواد تنها باشه........... گفت ساعت 4 خودشو میرسونه............

بابا گفت : اتفاقا پوریا هم یکی دو ساعت پیش رفت بیرون و گفت ساعت 4 خودش میاد.............

بابای سحر گفت : کاشکی هیچکدومشون نمیامدن..........!!!

ستاره سری تکان داد و گفت : ساناز جون نمیاد.......؟

مامانش گفت : نه ....... اونم حال و روز خوبی نداشت.......... سرش هم خیلی درد میکرد......... گفت نمیاد.............

ساعت نزدیکای 4 بود و ما منتظر سحر و پوریا ......................!

همون موقع ساسان اومد...............

وقتی دید سحر و پوریا نیستن گفت : پس این زوج خوش بخ.........

که حرفشو عوض کرد و گفت : هنوز نیامدن؟

بابا گفت : نه .......... بعد یه نگاهی به ساعتش انداخت و گفت : نمیدونم چرا دیر کردن.....................

بعد با اشاره به ستاره گفت : شماره ی پوریا رو بگیر ببین چرا نمیاد.............

ستاره شماره رو گرفت و بعد از چند تا بوق گفت :

الو پوریا............. کجایی..................؟

........................................................................

نه هنوز نیامده...................................

..........................

باشه................................

بعد قطع کرد و گفت :

میگه داره ماشینش رو پارک میکنه..................

بعد از دو سه دقیقه پوریا با عجله اومد سمت ما بدون هیچ حرفی گفت : سحر کجاست ...................

بابای سحر گفت : هنوز نیامده...............!

پوریا گفت : من سحر رو طلاق نمیدم......................

همگی خیلی با تعجب نگاهش کردیم..........................................

یه دستی توی موهاش کشید و گفت : من ........... تصمیم خودمو گرفتم .......... بدون سحر نمیتونم زندگی کنم..........................

بابا با عصبانیت گفت : اِ .......... چرا الان به این نتیجه رسیدی............... تا دیروز که داشتی....................

که پوریا حرفشو قطع کرد و گفت : بابا من سحر رو دوست دارم..................

همون موقع سحر اومد ...............

اومد سمت ما و یه برگه دستش بود..........................

اومد وسلام کرد...................

پوریا گفت : چرا اومدی................... بعد با صدای بلند تر گفت : چرا اومدی سحر؟

سحر گفت : خودت چرا اومدی؟

پوریا گفت : من نمیخواستم بیام ............ هرچی گوشیتو گرفتم خاموش بود...... مجبور شدم بیام..................

اومدم تا اینجا حرفامو بهت بزنم.................

ببین سحر من تو رو طلاق نمیدم..................... نمیتونم طلاق بدم..................

من زندگی با تو رو دوست دارم......................

اگه ازت جدا بشم نابود میشم سحر.................. نابود میشم..............

سحر گفت : پس من چی ؟........................ همش به فکر خودتی .............

آره..................... از اول به فکر خودت بودی........................... فقط خودت...........

پوریا گفت : ما هردومون اشتباه کردیم.............. هر دو مون.................

سحر اومد نزدیک پوریا و گفت : هر دومون نه.................... تو.............. تو اشتباه کردی..............................

پوریا گفت : این فقط من نبودم .............. تو هم بودی................. تو هم خیلی جاها رو غلط رفتی....................

سحر گفت : من ............... من غلط رفتم ...............

ببینم کی بود میگفت من دوست ندارم زنم بره روی صحنه و کنسرت بده................

کی بود میگفت من دوست ندارم تو با آریان و دوستات رابطه داشته باشی.........

هان ................ کی بود.......................

پوریا سری تکان داد وگفت : خب آره ............ من اینا رو گفتم ولی تو هم میتونستی به خاطر من از آریان بگذره...............

نمیتونستی..................؟؟؟؟؟؟

سحر با عصبانیت گفت : آره میتونستم ................... میتونستم ولی اگه مشکل تو فقط با آریان بود.................

تو از آریان شروع کردی و به مسائلی که نباید توجه میکرید توجه کردی..............

توجه که نه.............. گیر دادی...................

تو به راست و چپ رفتنای منم گیر میدادی.....................

یادت رفته ....................... بعد با صدای بلندتر گفت : آره............... یادت رفته.....................

پوریا یکم مکث کرد و گفت : نه .................. یادم نرفته ..........................

ولی سحر تو هم ..................

بعد حرفشو خورد و هیچی نگفت ......................................

سحر یکم نگاهش کرد و گفت : چرا پوریا................ فقط میخوام بدونم چرا............................

همون موقع صدای نیما اومد که گفت : چراش پیش منه..............

همه با تعجب برگشتیم نگاهش کردیم...................

پوریا عصبانی شد و گفت : تو اینجا چی کار میکنی............... چرا دست از سر من برنمیداری نیما...................

نیما یه نگاهی به پوریا انداخت و گفت : پوریا زنت رو طلاق نده.............

زندگی تو خوبه........................ من حسرت زندگی تو رو داشتم..................

به این راحتی از دستش نده.........................

پوریا با تعجب نگاهش کرد و گفت : تو............................

که نیما با انگشتی که روی لبش گذاشت گفت که هیچی نگو..................

بعد رو کرد به سحر و گفت: شوهر تو خیلی خوبه.....................

از این مردا کم پیدا میشه................

خیلی دوست داره سحر.................... خیلی بیشتر از اون چیزی که فکرشو بکنی......................................

اما یه رفیق نامرد داشت که نذاشت تمام عشقشو به پات بریزه...............

سحر با تعجب به نیما نگاه میکرد......................

نیما ادامه داد و گفت : شما دو تا میتیونید یه زندگی رویایی داشته باشین............

یه زندگی که همه آرزوشو دارن....................

یکیش خود من..................

میدونی چرا..................... چون توش عشقه .............. چون توش محبته............... چون توش علاقه هست...................

بعد نگاهشو دوخت به پوریا ودر حالی که بغض کرده بود گفت :

من به اون بدی ها هم که تو فکر میکنی نیستم.......................

آره قبول دارم حرفایی رو زدم که نباید میزدم.....................................

حرفایی که توی دلت شک بیفته.............................

حرفایی که باعث شد تا پای طلاق بیای...........................

اما تو هم قبول کن اگه جای من بودی شاید همین کار رو میکردی............

قبول کن سخته وقتی نزدیکترین و صمیمی ترین دوستت بیاد پیشت و بگه عاشق دختری شده که تو براش حاضری بمیری.............

با گفتن این حرف نیما همه با تعجب نگاهش کردیم و

پوریا گفت : چی!!!!!!!!!!!!!!!

نیما اشکهاش سرازیر شد و گفت : آره ............. من عاشق سحر بودم................... اینو میخواستم به خودش بگم که تو اومدی..............

اومدی و گفتی عاشق شدی.....................................

نمیدونم اون روز که این حرفو بهم زدی یادت میاد یا نه.....................

اومدی و گفتی عاشق شدی................

منم که خیلی خوشحال شدم.............................

آخه تو عزیزترین دوستم بودی...................

ازت پرسیدم اونی که دلت رو برده کیه؟

وقتی گفتی سحربا گفتن این حرفت انگار یه سطل آب یخ ریختن روی من............

حالم بد شد.................

اینقدر حالم بد شد که بقیه ی حرفات رو نمیشنیدم...............

اون شب رفتم زیر سرم............

..................................................................

بعد از اون دست به هر کاری زدم تا تو را از ازدواج با سحر پشیمون کنم........

اما تو اینقدر عاشق بودی که من بهت حسودیم شد.........

اینقدر که به عشق خودم شک کردم......... شک کردم که نکنه عشق تو بیشتر از من باشه............

آره تو عاشق تر از اون حرفا بودی که من بتونم پشیمونت کنم..........

وقتی با سحر ازدواج کردی میخواستم بی خیال بشم اما نتونستم.............

انگار یه کینه از تو توی دلم افتاده بود..............

بعد از ازدواجت با سحر تصمیم گرفتم کاری کنم که زندگی عاشقونت زیاد دوام نیاره............

میخواستم کاری کنم که سحر تو رو ترکت کنه و بیاد سراغ من............

ولی خیلی احمق بودم که همچین فکری میکردم .........

آخه حتی اگه سحر تو رو هم ترک میکرد باز هیچوقت حاضر به زندگی با من نبود .....

تصمیم رو گرفته بودم و

کلی ترفند زدم و حرفای احمقانه ای بهت میزدم .........

تو هم که از من احمق تر بودی به حرفایی که من میزدم فکر میکردی..........

نباید بهشون فکر میکردی پوریا............... نباید جدیشون میگرفتی.....................

بذار یه چیزی بهت بگم............

چند شب پیش که بهم گفتی قرار محضر رو گذاشتی از خوشحالی میخواستم بال در بیارم ..........

اما ....... بعدش از خودم بدم اومد.............

وقتی به رفاقت گذشته ی خودم و تو نگاه کردم فهمیدم که چه قدر آدم کثیفیم ..........

آره خیلی کثیفم که به خاطر خودم زندگی عزیزترین دوستم رو به نابودی کشوندم............

پوریا من خیلی نامردی کردم در حقت .............

حالا پشیمونم .................

اون قدر که همه ی زندگیم رو فروختم و میخوام از ایران برم..........

من امشب پرواز دارم...........

میرم یه جایی که تو از دستم راحت باشی...............

یه جایی میرم که عشق واقعیم رو پیدا کنم و یه زندگی جدید رو شروع کنم...........

بعد در حالی که اشکهای روی گونه هاش رو پاک میکرد یه نگاه عمیقی تو چشمای پوریا کرد و بعد برگشت و یه نگاهی هم به سحر انداخت و رفت..........

پوریا همونطور متعجب نگاهش کرد و گفت : نیما..........

کجا میری................

نیما برگشت و نگاهش کرد و گفت : یه جای دور..............

بعد به راهش ادامه داد و رفت سوار تاکسی ای که باهاش اومده بود شد و رفت............

سحر و پوریا یه نگاهی به هم انداختن و بعد سحر با تعجب گفت :

پوریا................. یعنی تو واقعا اون رفتارهات به خاطر حرفای نیما بود...........

پوریا سری تکان داد و گفت : نمیدونم................... خودم هم باورم نمیشه............

سحر گفت : به خدا خیلی دیوونه ای پوریا .............. خیلی دیوونه ای !!!!!!!!!!

پوریا سرش رو پایین انداخت و با یکم مکث گفت :

سحر ........... تو هنوزم.............. هنوزم دوستم داری؟!!!!!!!!!

سحر یه پوزخند زد و گفت : اگه نداشتم که الان اینجا نبودم..................

پوریا نگاهش کرد و لبخند زد و یه دستی توی موهاش کشید.......................

سحر گفت : من و تو اگر هم میخواستیم از هم جدا بشیم بازم نیتونستیم.............

یعنی خدا نمیخواست ............

پوریا با تعجب گفت : چی میگی تو ؟

سحر گفت : من ........ من حامله ام..................

مامان با تعجب گفت : چی!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

پوریا خشکش زد و گفت : چی!!!!!!!!!!!!!

همه با تعجب همدیگه رو نگاه کردیم..................

سحر گفت : چند وقت بود حالم خیلی بد بود .................

رفتم پیش یکی از دوستام که دکتر بود .............. واسم یه آزمایش نوشت و امروز زنگ زد و گفت برم پیشش..............

وقتی رفتم گفت : باردارم .............. الان یک ماهه.................

بعد برگه ای که توی دستش بود رو نشون پوریا داد.................

پوریا برگه رو گرفت و لبخند ملیحی زد .............

دیگه نتونست خودش رو کنترل کنه و رفت نشست رو ی نیمکت................

ساسان رفت نشست پیش پوریا و گفت : مبارکه آقا پوریا................ نه ببخشید بابا پوریا..........

بعد همدیگه رو بغل کردن.............

مامان سحر هم سحر رو بغل کرد و بعد یکی یکی من و ستاره و مامان بغلش کردیم.................

........................................

یه 6 ماهی از اون ماجرا گذشت .......... سحر و پوریا زندگیشون خیلی خوب شده بود ...................... اومدن اون بچه بیشتر از هر چیزی زندگیشون رو قشنگ کرده بود...........

باورم نمیشد پوریا میخواست بابا بشه.................

پوریا عاشق بچه بود................

یادمه همیشه توی فامیل همه ی بچه ها وقتی پوریا رو میدیدن گل از گلشون میشکفت و میرفتن سمت پوریا .............

همیشه توی مهمونی ها پوریا اونقدر که با بچه ها همنشینی میکرد با بزرگتر ها نمیکرد............

پوریا عاشق بچه ها بود و همیشه مثل آهنربا بچه ها رو به سمت خودش جذب میکرد...............

حالا قرار بود بچه ی خودش رو بغل کنه...............

وای خدا جون .............. من هر روزی لحظه شماری میکردم تا عمه بشم و بچه ی پوریا رو بغل کنم.........

همون روزا بود که آریان کیش کنسرت داشت اما بازم سحر نتونست گروه را همکاری کنه...........

ولی اینبار نه به خاطر اختلافش با پوریا بلکه به خاطر باردار بودنش...........

همون روزا بود که پوریا و حر خونه ی ما بودن ...............

مامان رفت نشست پیش پوریا و گفت : پوریا ساسان چه جور آدمیه...........

پوریا یکم خندید و گفت : هیچی........... یه آدم خل و دیوونه............

مامان گفت : لوس نشو............ دارم جدی میپرسم............

پوریا گفت : خب واسه چی .............. شما به ساسان چی کار داری..........

مامان لبخند ملیحی زد و گفت : از ستاره خواستگاری کرده.............

سحر گفت : راست میگی مامان ............. مبارکه...............

پوریا هم مثل این که برق گرفته باشش زل زده بود به مامان..................

مامان گفت : پوریا چیه................. چرا اینطوری نگاه میک

پوریا................... چیه غیرتی شدی؟

پوریا بعد از یکم مکث ....... مثل بمبمنفجر شد و زد زیر خنده...........

مامان گفت : وا............. دیوونه شدی....................

سحر گفت : چرا میخندی پوریا..............

پوریا حسابی خندش گرفته بود و نمیتونست حذپرف بزنه..........

منم تو ی آشپزخونه کنار ستاره بودم و با خنده ی پوریا خندم گرفته بود............

ستاره هم حسابی عصبانی شده بود و حرص میخورد و گفت :

رو آب بخندی..............

مامان گفت : پوریا .................... خیلی مسخره ای.............

بعد بلند شد و اومد سمت آشپزخونه که پوریا به زور خودش رو کنترل کرد و گفت :

باشه............. دیگه نمیخندم...............

آخه مامان ساسان با ستاره.................

بعد دوباره زد زیر خنده.................................

مامان گفت : پوریا به خدا..............

که پوریا گفت : باشه ............. باشه............... قول میدم نخندم.............. حالا از کی خواستگاری کرده......... از خودش؟

مامان گفت : آره...........

پوریا با صدای بلند طوری که ستاره بشنوه زد گفت : نه اصلا خوشم نیامد............. مگه ستاره داداش نداره که از خودش خواستگاری کرده .......... بچه پررو..........

ستاره با عصبانیت از آشپزخونه رفت بیرون و گفت : خیلی مسخره ای............

چون از خودم خواستگاری کرده آدم بدی شد...........

تو خودت مگه از سحر خواستگاری نکردی............................

پوریا گفت : خیلی خپب بابا ........... چرا میزنی........... بعد دوباره زد زیر خنده.......

همون موقع بود که جیغ سح بلند شد...........

مامان گفت : چی شد................

سحر دستش رو گرفت روی دلش و گفت : درد دارم مامان............... خیلی درد دارم...............

پوریا رنگش پرید و گفت : چی شد سحر.................

مامان گفت : بس که خندیدی..............

پوریا گفت : باشه ............ به خدا قول میدم دیگه نخندم ............ سحر چت شد............

مامان گفت : چرا چرت و پرت میگی ............ برو ماشین رو روشن کن................. باید ببریمش بیمارستان.........

سحر رو بردیم بیمارستان و دکترش گفت باید زایمان کنه.........

مثل اینکه بچه شون خیلی عجله داشت بیاد ............. آخه سحر هفت ماهه بود.............

وقتی سحر رو بردن توی اتاق عمل همه نگران بودیم ...............

پوریا که رنگش پریده بود................

به مامان و بابای سحر هم خبر دادیم و اودن..................

بعد از 2 ساعت دکترش اومد بیرون و گفت : مبارکه...............

خدا بهتون یه دختر داده.....................

پوریا انگار دنیا رو بهش دادن..........................

همه خوشحال شدیم ......................

همون موقع ساسان اومد و گفت : بچه بهدنیا اومد؟

من گفتم : آره دختره...........................

لبخندی زد و گفت ک مبارکه ............. بعد رفت سمت پوریا و گفت : پس شیرینت کو............؟

پوریا یکم هول شدو گفت : راست میگی ها............. بعد گفت بیا باهم بریم بخریم............. نه ......... من نمیام .......... میخوام ببینمشون...........

تو با ستاره برو.............

ساسان هول شد و گفت : چی؟.......... چی میگی پوریا............

ستاره نگاه متعجبی به پوریا کرد...........

پوریا گفت ک چه............ بابا ناسلامتی شما نامزدین ها............ برید دیگه...........

ببین اگه هم نامزد نبودین من بازم میگفتم با هم برین .......... آخه به تو خیلی اطمینان دارم..............

ستاره و ساسان با هم رفتن و بعد بچه ی پوریا رو آوردن بیرون............

یه بچه ی سفید و تپل با چشمای سبز...........!

اسمش هم که از قبل انتخاب کرده بودن........

هیلدا ....... به قول پوریا هیلدای بابا....................

پایان

بچه ها ظاهرا دیشب آپم نصفه بوده ادامه داستان و را براتون گذاشتم

خدا نگهدار

خداحافظ همین حالا

afso0ngar — Mon, 28 Sep 2009 20:09:34 GMT

خداحافظ

نمیدونم چه طوری بگم

نمیدونم چه طوری باید خداحافظی کرد

آخه من خداحافظی بلد نیستم

آخه من بلد نیستم بگم خدانگهدار تا همیشه

آخه..........

ولی چه میشه کرد .......... به قول نینف هر آغازی پایانی داره.......

آره یک سال و سه ماه پیش وقت آغاز بود

اما حالا بعد از یک سال و سه ماه وقت پایانه...............

پایانی که من طاقتش رو ندارم...........

اما چاره ای نیست..........

دوستای گل آریانی من دیگه نمیتونم این وب رو مدیریت کنم

واسه همین تصمیم گرفتم وب رو ببندم

توی این پست قسمت آخر داستان رو گذاشتم

از همون اول هم به خودم قول دادم هر وقت داستان تموم بشه وبلاگ هم بسته بشه......

شاید این داستان بهونه ای بود برای در کنار شما بودن..........

دوست ندارم وبلاگ همینطور بی خاصیت بمونه و بدون خداحافظی برم........

من معتقدم یا باید کلا رفت یا وقتی که هستیم باید فعال باشیم......

مثل بعضی ها که رفتن اما حرفی از رفتنشون نزدن.............

مثل وبهایی که همه ی ما خاطرات خوبی توش داشتیم اما بدون دلیل و بدون خداحافظی رفتن............

رفتن بدون اینکه بگن.... همه ی ما رو چشم انتظارگذاشتن.............

من دوست ندارم اینطوری باشم...................

دوست دارم یه خداحافظی مفصل از همتون بکنم..........

دوست دارم بگم که خیلی دوستون دارم........

دوست دارم بگم که بدون شما نمیتونم زندگی کنم.............

من خیلی با خودم کلنجار رفتم تا این وب رو ببندم...............

دلم واسه ی همتون تنگ میشه............

اما من نمیرم فقط وبلاگ تعطیل میشه.............

من هنوز هستم ...........

پیش همتون میام......................

به همتون سر میزنم.................................

هنوز هم آریانی میمونم..................

فقط دیگه نمیتونم وب رو مدیریت کنم...................

آخه دیگه فایده ای هم نداره...............

کاری دیگه ندارم................

فقط خبرهایی که از آریان میشه هست که اونم

وبلاگ های دیگه هم هستن تا خبرای آریان رو بهتون بگن................

خب..........

به هر حال ما رفتنی شدیم

امیدوارم با خاطره ای خوش این وب رو بسته باشم............

امیدوارم همتون از وبلاگم خاطره ی خوش داشتی باشین..............

به من که خیلی خوش گذشت.........

اگر هم تا حالا کم و کاستی ای بوده به بزرگی خودتون ببخشید.........

دوستون دارمممممممممممممممممم

تا ابدددددددددددددددددددد

آخرین قسمت(بیست و پنجمین)

توی این چند روز باقی مونده پوریا هر روز بدتر از دیروز میشد و همه ی ما ناامیدتر.......

توی این چند روز هم مامان و بابا و هم خانواده ی سحر خیلی سعی کردن تا اونا رو منصرف کنن اما.........

اما سحر و پوریا مثل دو تا بچه که سر لج افتادن رفتار میکردن........

اونا همدیگه رو دوست داشتن...... حتی توی رفتارشون خیلی واضح میشد اینو

فهمید....

میشد فهمید که هر دوشون دوست دارن بازم باهم باشن اما انگار هیچ کدومشون جرات

نداشتن به هم بگن ............

هر روز که میگذشت پوریا شکسته تر میشد..............

توی این چند روز دو –سه دفعه با سحر تلفنی صحبت کرد...........

هیچکدومشون تحمل دوری اون یکی رو نداشت.............

پوریا با هیچکس صحبت نمیکرد و همش تو فکر بود..........

حتی دیگه جواب تلفن های نیما رو هم نمیداد یا اگر هم میداد خیلی بد باهاش رفتار

میکرد.................

روزها در پی هم گذاشتند تا روز موعود فرا رسید.......

دوووووووووووشنبه.......................!!!

روزی که سحر و پوریا باید غزل خداحافظی از هم رو میخوندن..........

روزی که زندگی 1 ساله شون تمام میشد.............

روزی که باید تمام خاطرات ، تمام روزهای خوب و بد رو با یه امضا برای همیشه دفن میکردن.........

ساعت 4 بعد ازظهر پوریا و سحر قرار محضر داشتن............

همه از صبح که از خواب بلند شدیم دل نگران بودیم و چشمون رو به ساعت دوخته بودیم.................

پوریا هم که همش توی اتاق بود و در رو به روی خودش قفل کرده بود.............

ساعت حدودا 12 ظهر بود که تلفن زنگ خورد ............

رفتم گوشی رو برداشتم ...........

نیما بود ...........

گفت : پوریا خونه است............. هر چی به گوشیش زنگ میزنم جواب نمیده.........

گفتم : آره ... توی اتاقشه و در رو قفل کرده............... حالش اصلا خوب نیست.........

گفت : من یه کار واجب باهاش دارم ......... اگه لطف کنین یه جوری گوشی رو بهش بدین ممنون میشم............

گفتم : باشه ........ چند لحظه گوشی .........

اومدم برم سمت اتاق پوریا که بابا گفت : کیه..........؟

گفتم : نیماست......... با پوریا کار داره..........

ستاره گفت : مگه نمیبینی پوریا چه قدر حالش بده ...............

گفتم : چی کار کنم ، میگه باهاش کار واجب داره................

بعد رفتم سمت اتاقش و در زدم.............

جواب نداد............

دوباره در زدم...........

اما بازم جواب نداد..............

گفتم : پوریا .......در رو باز کن..........

تلفن کارت داره..............

گفت: من با کسی کاری ندارم....................

گفتم : پوریا زشته.......... آقا نیماست ........ در رو باز کن............

گفت : بهش بگو پوریا مرده.......!!!

گفتم : پوریا!........ میفهمی چی میگی........ بیا در رو باز کن بهت میگم........ میگه کار واجب داره............

یکدفعه با عصبانیت در رو باز کرد و گوشی رو محکم از دستم کشید........

خیلی ترسیدم و همونطور خشکم زد و خیره شدم به پوریا...........

پوریا گوشی رو گرفت و گفت : چیه ...... چی میخوای از جونم نیما............

دست از سرم بردار............ امروز ساعت 4 باید برم تمام زندگیمو طلاق بدم........ مگه همینو نمیخواستی...............

بعد صداشو برد بالا گفت: مگه همینو نمیخواستی.................. دیگه به زنگ نزن .........

با فریاد گفت : زنگ نزن.............

همون موقع گوشی رو پرت کرد بیرون و رفت توی اتاق و در رو بست...........

هممون خشکمون زده بود............

من اینقدر ترسیده بودم که صدای تپش های قلبمو میشنیدم..........ً!

مامان که توی اتاقش بود و روی تخت دراز کشیده بود با چشم بندی که روی چشماش

بود تا درد سرش تسکین پیدا کنه از اتاق اومد بیرون و چشم بند رو برداشت و گفت :

چی شده......... کی بود................ چرا پوریا اینقدر داد میزد.............

ستاره از جاش بلند شد و اومد سمت مامان و دستش رو گذاشت روی شونه هاشو

گفت :

هیچی نشده .......... مامان جان حالت زیاد خوب نیست بیا برو بخواب..............

مامان دست ستاره رو از روی شونه هاش برداشت و رفت سمت بابا و گفت :

چی شده.......... تو رو خدا بگو...............

بچم داره دیوونه میشه..........

نمیدونم چرا اینطوری شد.......... نمیدونم.........!

ساعت حدودا 2 بعد ظهر بود که پوریا از اتاقش اومد بیرون رفت سمت در

سالن .........

مامان از روی کاناپه بلند شد و گفت : کجا میری..........

پوریا برگشت وبعد از یکم مکث گفت : نمیدونم.............

مامان گفت : ساعت 4 ......

پوریا گفت : من خودم میام.........................

بعد رفت بیرون..........

حال و روز پوریا اصلا تعریفی نداشت.............

انگار همش تو فکر بود ............

مامان رفت نشست روی کاناپه و دستش رو گذاشت روی پیشونی اش.......

همون موقع نلفن زنگ خورد.........

ستاره رفت گوشی رو بداشت و گفت:

سلام آقا ساسان ................. ممنون شما خوبین...............

......................................................

نه ...یعنی رفت بیرون....................................................................

نمیدونم ، نگفت کجا میره..................

........................................................................

آره امروزه................... ساعت 4........................

......................................................................................

باشه خدانگهدار..........

وقتی قطع کرد من گفتم : چی گفت ؟

یه نگاهی انداخت توی صورتم و بعد در حالی داشت میامد بشینه روی مبل گفت:

هیچی............. میخواست مطمئن بشه قرار محضر امروزه..............

بابا گفت : مگه اونم میخواد بیاد.........؟

ستاره گفت : آره ................... گفت حتما میام................

.............................................................................................

ساعت نزدیک 30/3 بود ...................

همگی حاضر شدیم و سمت محضر به راه افتادیم...................

وقتی رسیدیم توی حیاط مامان و بابای سحر رو دیدیم که نشسته بودن روی نیمکتی که توی محوطه بود........

بعد از سلام و احوالپرسی مامان گفت: پس...... سحر کجاست؟

مامانش سری تکان داد و گفت : حالش اصلا خوب نیست............ این چند روزه

همش مریض بود ...............

قبل از این که ما بخوایم بیایم حدودا یه یک ساعت قبلش از خونه زد بیرون گفت

میخواد تنها باشه........... گفت ساعت 4 خودشو میرسونه............

بابا گفت : اتفاقا پوریا هم یکی دو ساعت پیش رفت بیرون و گفت ساعت 4 خودش میاد.............

بابای سحر گفت : کاشکی هیچکدومشون نمیامدن..........!!!

ستاره سری تکان داد و گفت : ساناز جون نمیاد.......؟

مامانش گفت : نه ....... اونم حال و روز خوبی نداشت.......... سرش هم خیلی درد میکرد......... گفت نمیاد.............

ساعت نزدیکای 4 بود و ما منتظر سحر و پوریا ......................!

همون موقع ساسان اومد...............

وقتی دید سحر و پوریا نیستن گفت : پس این زوج خوش بخ.........

که حرفشو عوض کرد و گفت : هنوز نیامدن؟

بابا گفت : نه .......... بعد یه نگاهی به ساعتش انداخت و گفت : نمیدونم چرا دیر کردن.....................

بعد با اشاره به ستاره گفت : شماره ی پوریا رو بگیر ببین چرا نمیاد.............

ستاره شماره رو گرفت و بعد از چند تا بوق گفت :

الو پوریا............. کجایی..................؟

........................................................................

نه هنوز نیامده...................................

..........................

باشه................................

بعد قطع کرد و گفت :

میگه داره ماشینش رو پارک میکنه..................

بعد از دو سه دقیقه پوریا با عجله اومد سمت ما بدون هیچ حرفی گفت : سحر کجاست ...................

بابای سحر گفت : هنوز نیامده...............!

پوریا گفت : من سحر رو طلاق نمیدم......................

همگی خیلی با تعجب نگاهش کردیم..........................................

یه دستی توی موهاش کشید و گفت : من ........... تصمیم خودمو گرفتم .......... بدون سحر نمیتونم زندگی کنم..........................

بابا با عصبانیت گفت : اِ .......... چرا الان به این نتیجه رسیدی............... تا دیروز که داشتی....................

که پوریا حرفشو قطع کرد و گفت : بابا من سحر رو دوست دارم..................

همون موقع سحر اومد ...............

اومد سمت ما و یه برگه دستش بود..........................

اومد وسلام کرد...................

پوریا گفت : چرا اومدی................... بعد با صدای بلند تر گفت : چرا اومدی سحر؟

سحر گفت : خودت چرا اومدی؟

پوریا گفت : من نمیخواستم بیام ............ هرچی گوشیتو گرفتم خاموش بود...... مجبور شدم بیام..................

اومدم تا اینجا حرفامو بهت بزنم.................

ببین سحر من تو رو طلاق نمیدم..................... نمیتونم طلاق بدم..................

من زندگی با تو رو دوست دارم......................

اگه ازت جدا بشم نابود میشم سحر.................. نابود میشم..............

سحر گفت : پس من چی ؟........................ همش به فکر خودتی .............

آره..................... از اول به فکر خودت بودی........................... فقط خودت...........

پوریا گفت : ما هردومون اشتباه کردیم.............. هر دو مون.................

سحر اومد نزدیک پوریا و گفت : هر دومون نه.................... تو.............. تو اشتباه کردی..............................

پوریا گفت : این فقط من نبودم .............. تو هم بودی................. تو هم خیلی جاها رو غلط رفتی....................

سحر گفت : من ............... من غلط رفتم ...............

ببینم کی بود میگفت من دوست ندارم زنم بره روی صحنه و کنسرت بده................

کی بود میگفت من دوست ندارم تو با آریان و دوستات رابطه داشته باشی.........

هان ................ کی بود.......................

پوریا سری تکان داد وگفت : خب آره ............ من اینا رو گفتم ولی تو هم میتونستی به خاطر من از آریان بگذره...............

نمیتونستی..................؟؟؟؟؟؟

سحر با عصبانیت گفت : آره میتونستم ................... میتونستم ولی اگه مشکل تو فقط با آریان بود.................

تو از آریان شروع کردی و به مسائلی که نباید توجه میکرید توجه کردی..............

توجه که نه.............. گیر دادی...................

تو به راست و چپ رفتنای منم گیر میدادی.....................

یادت رفته ....................... بعد با صدای بلندتر گفت : آره............... یادت رفته.....................

پوریا یکم مکث کرد و گفت : نه .................. یادم نرفته ..........................

ولی سحر تو هم ..................

بعد حرفشو خورد و هیچی نگفت ......................................

سحر یکم نگاهش کرد و گفت : چرا پوریا................ فقط میخوام بدونم چرا............................

همون موقع صدای نیما اومد که گفت : چراش پیش منه..............

همه با تعجب برگشتیم نگاهش کردیم...................

پوریا عصبانی شد و گفت : تو اینجا چی کار میکنی............... چرا دست از سر من برنمیداری نیما...................

نیما یه نگاهی به پوریا انداخت و گفت : پوریا زنت رو طلاق نده.............

زندگی تو خوبه........................ من حسرت زندگی تو رو داشتم..................

به این راحتی از دستش نده.........................

پوریا با تعجب نگاهش کرد و گفت : تو............................

که نیما با انگشتی که روی لبش گذاشت گفت که هیچی نگو..................

بعد رو کرد به سحر و گفت: شوهر تو خیلی خوبه.....................

از این مردا کم پیدا میشه................

خیلی دوست داره سحر.................... خیلی بیشتر از اون چیزی که فکرشو بکنی......................................

اما یه رفیق نامرد داشت که نذاشت تمام عشقشو به پات بریزه...............

سحر با تعجب به نیما نگاه میکرد......................

نیما ادامه داد و گفت : شما دو تا میتیونید یه زندگی رویایی داشته باشین............

یه زندگی که همه آرزوشو دارن....................

یکیش خود من..................

میدونی چرا..................... چون توش عشقه .............. چون توش محبته............... چون توش علاقه هست...................

بعد نگاهشو دوخت به پوریا ودر حالی که بغض کرده بود گفت :

من به اون بدی ها هم که تو فکر میکنی نیستم.......................

آره قبول دارم حرفایی رو زدم که نباید میزدم.....................................

حرفایی که توی دلت شک بیفته.............................

حرفایی که باعث شد تا پای طلاق بیای...........................

اما تو هم قبول کن اگه جای من بودی شاید همین کار رو میکردی............

قبول کن سخته وقتی نزدیکترین و صمیمی ترین دوستت بیاد پیشت و بگه عاشق دختری شده که تو براش حاضری بمیری.............

با گفتن این حرف نیما همه با تعجب نگاهش کردیم و

پوریا گفت : چی!!!!!!!!!!!!!!!

اومدی و گفتی عاشق شدی.....................................

نمیدونم اون روز که این حرفو بهم زدی یادت میاد یا نه.....................

اومدی و گفتی عاشق شدی................

منم که خیلی خوشحال شدم.............................

آخه تو عزیزترین دوستم بودی...................

ازت پرسیدم اونی که دلت رو برده کیه؟

وقتی گفتی سحربا گفتن این حرفت انگار یه سطل آب یخ ریختن روی من............

حالم بد شد.................

اینقدر حالم بد شد که بقیه ی حرفات رو نمیشنیدم...............

اون شب رفتم زیر سرم............

..................................................................

بعد از �

قسمت بیست و چهارم

afso0ngar — Sun, 13 Sep 2009 13:36:34 GMT

بچه که بودیم دخترها عاشق عروسکا بودن و پسرها عاشق

مردای قوی

بزرگ که شدیم دخترها عاشق مردای قوی شدن و پسرها

عاشق عروسکها

قسمت بیست و چهارم

فردای اون روز در حالی که پوریا توی اتاقش بود و بیرون نمیامد، بابا زنگ زد خونه ی سحر اینا.......

وقتی زنگ زد باباش گوشی رو برداشت و با بابا راجع به اختلاف های بین سحر و پوریا صحبت کرد......

آخر صحبتهاش بود که بابا خواست با خود سحر صحبت کنه....

خیلی سریع رفتم آیفن رو روشن کردم.......

سحر بعد از کمی مکث با صدای لرزان و آروم گفت : سلام...

باباگفت : سلام دخترم....... خوبی سحر جان......

سحر که معلوم بود حالش اصلا خوب نیست گفت : ممنون..... شما خوبین؟

بابا گفت : ما خوبیم ولی پوریا تعریفی نداره........

مامان در حالی که نشسته بود روی مبل و دستش رو گذاشته بود زیر چانش بغض کرد و با دستمال اشکهاش رو پاک کرد.....

بابا گفت : سحر .... چی شده آخه...... چرا اینطوری شد؟

سحرکمی مکث کرد و بعد با بغض گفت :.......................... بابا این طوری بهتره..... من و پوریا هر دو باهم این تصمیم رو گرفتیم...

. کاملا توافقی........

بابا گفت : آخه دخترم زندگی که فقط این نیست...... همه اوایل زندگیشون مشکل پیدا میکنن ........ اصلا توی خونه ی همه دعوا هست ....... این که دلیل نمیشه شما بخواین به خاطر این بگو مگو های کوجیک از هم جدا بشین ....

سحر در حالی که بغضشو قورت میداد گفت : نه بابا...... کوچیک نیست..... خیلی بزرگ شده...... اینقدر که دیگه من و پوریا ظرفیتش رو نداریم.........

دیگه نمیتونیم ...... ما واقعا به بن بست رسیدیم........

بابا گفت : نه عزیزم....... بن بست کدومه ..... ببین الان پدرت هم نظر منو داشت....

میگفت زندگی شما هنوز جای جبران داره.......

سحر گفت : نه بابا نداره...... مطمئن باشین اگه داشت ما هم این تصمیم رو نمیگرفتیم...... شماها توی اون خونه نبودین که بفهمین حال مارو.....

بابا گفت : آخه من نمیفهمم .... وقتی هر دوی شما از کارای هم خسته شدین..... وقتی

هر دوتون میدونین که دارین اشتباه میکنین ... چرا یه کاری نمی کنین که همدیگه رو

راضی کنین ...... چرا به دعواهاتون و بگو مگوهاتون پایان نمیدین......!!!

ببین سحر من مطمئنم که بین شما دوتا هنوز عشق هست ..... پس خرابش نکنین...

مطمئن باش پوریا بدون تو نمیتونه زندگی کنه........

سحر گفت : منم نمیتونم...... ولی چاره ای نیست .....عادت میکنیم .......... هر دومون عادت میکنیم.........

تو رو خدا سعی نکنین ما رو منصرف کنین چون غیر ممکنه...

ما هر دومون با هم این تصمیم رو گرفتیم .... پس دیگه محاله پشیمون بشیم...

دیگه سحر نتونست جلوی بغضش رو بگیره و کم کم صدای گریه اش جای صدای لرزان بغض کردش رو گرفت و ادامه داد:

بابا... ما به آخر خط رسیدیم

دیگه نمیتونیم ..... نمیتونیم بیشتر از این ادامه بدیم......

ببخشید بابا من اصلا حالم خوب نیست ... خداحافظ.......

بابا هم در حالی که خیره شده بود به گوشی تلفن اروم گوشی رو گذاشت سرجاش ونگاه کرد به ما و سری تکان داد........

..........................................................................

شب حدودا ساعت 9:30 بود که من و ستاره میز شام رو چیده بودیم........

بابا رفت سمت اتاق پوریا و در رو باز کرد و گفت پوریا بیا شام حاضره.......

پوریا به بابا گفت : میل ندارم...... شما بخورین..........

بابا هم بدون اصرار در رو بست و اومد نشست سر میز شام و رو به من و ستاره گفت : یکیتون براش شام ببرید توی اتاق........

ستاره اومد از جاش بلند بشه که من گفتم : نه .......... من میبرم........

رفتم یه کم غذا ریختم توی بشقاب و با یه لیوان آب گذاشتم توی سینی و رفتم توی اتاقش .........

وقتی رفتم توی اتاق داشت با گوشیش شماره میگرفت که به محض دیدن من گوشی رو انداخت روی تخت.........

بدون هیچ حرفی سینی رو گذاشتم روی تختش و خودم هم نشستم اون طرف تخت..........

پوریا در حالی که پشتش به من بود گفت : مگه نگفتم شام نمیخورم........

ببرش بیرون..........

گفتم : داشتی به سحر زنگ میزدی؟

برگشت و یه نیم نگاه بهم کرد و دوباره گفت : من شام نمیخورم..........

گفتم هنوز دوستش داری مگه نه............

یه دستی توی موهاش کشید و بعد دستش رو مشت کرد تو هم و هیچی نگفت ....

گفتم: پوریا بهش زنگ بزن ......... اون منتظر زنگته.........

گفت : نمیشه...........

گفتم : چرا........... فقط کافیه غرورت رو بذاری کنار........

گفت: نه......... با هم قرار گذاشتیم تا روز محضر با هم حرف نزنیم......... به هم تلفن نزنیم...............

باز دمم رو بیرون دادم و گفتم : پوریا چرا اینطوری شد................. کجا رو غلط رفتی که به اینجا رسیدی؟

سرش رو تکانی داد وهیچی نگفت....

بعد از سر جاش بلند شد و رفت سمت پنجره و خیره شده به بیرون.................

با اشاره گفت : اون ستاره بزرگه رو میبینی ....... همونی که نورش از همه بیشتره.........

با دقت نگاه کردم به بیرون........... یه ستاره ی بزرگ و پر نور درست مقابل پنجره میدرخشید..........

گفتم : آره ............... خیلی قشنگه..........

گفت : اون مال من و سحر بود................

گفتم : چی ؟................

گفت : من و سحر یه ستاره داشتیم........ اون ستاره ی مال ما بود......

گفتم: از کجا میدونی که این همون باشه............

گفت : با هم قرار گذاشته بودیم همیشه بزرگترین و پر نور ترین ستاره مال ما باشه !!!!!!!!......... تا هر وقت پیش هم نبودیم یاد هم بیفتیم..........

حتی بعضی شبها میرفتیم توی تراس و ستاره ها رو نگاه میکردیم...........

اینقدر نگاه میکردیم تا ستارمون رو پیدا کنیم........... همونی که از همه بزرگتره.......!!!!

گفتم : حالا چرا اونی که از همه بزرگتره...........؟

گفت : خب آخه عشقمون بزرگ بود............. پس باید ستارمون هم اندازه ی عشقمون باشه..........

مطمئنم الان سحرهم داره دنبال ستارمون میگرده............

نفس عمیقی کشید و گفت: اما اون دیگه مال ما نیست ..........

گفتم : اگه مطمئنی که داره دنبال اون ستاره میگرده پس یعنی مطمئنی که هنوز دوست داره............

خودش رو نسبت به حرفم بی اعتنا نشون داد و گفت :

شنیدی میگن همه ی عشقها از یه دعوا شروع میشه؟

گفتم : آره خب ........ بعضیا میگن اینجور عشقها واقعی ترین و پاکترین عشقها اند........

گفت : من و سحر هم با هم دعوا کردیم..........

با تعجب گفتم :چی ؟!!!!!!!!!!!!...................... دعوا کردین!!!! ..............

بعد با پوزخندی گفتم : کی؟

گفت : اولین بار توی پیلت اموزشگاه دیدمش................

با لبخند گفت : اون روز رو هیچ وقت یادم نمیره ................

رفته بودم پیش نیما............. حدودا یکی دو ساعت پیشش موندم و وقتی خواستم برم

رفتم توی پیلت تا ماشینو بردارم دیدم یه خانومی تکیه داده به ماشینم ......

پشتش بهم بود...........

در ماشین رو باز کردم و با صدای اون یه متر پرید بالا..........

برگشت و خیلی عصبانی نگاهم کرد...........

خندیدم و گفتم : ترسیدین ............. خب عیب نداره دفعه دیگه به ماشین دیگران تکیه ندین..........

خیلی عصبانی گفت : واقعا متاسفم واسه آدمهایی مثل شما که اندازه ی ذره ای به فکر مردم نیستن...............

منم گفتم : منظورتون کیه..........

اونم گفت : منظورم آدم خودخواهیه مثل شما.............. من بیچاره دو ساعت پیش با

یه نفر یه قرار خیلی مهم داشتم... به خاطر خودخواهی شما که ماشینتون رو جلوی

ماشین من پارک کرده بودین نتونستم برم................

گفتم : خب من از کجا باید میدونستم که شما یه قرار خیلی خیلی مهم دارین.........

گفت : اصلا ببینم شما واسه چی ماشینو اینجا پارک کردین

تا اونجایی که من میدونم این پارکینگ فقط مخصوص ماشینهای کارکنان اینجاست.......

شما حق ندارین ماشینوتون رو اینجا پارک کنین...........

منم خیلی خودم رو مفتخر نشون دادم و بعد با افتخار گفتم : صاحب اینجا از دوستان

نزدیک بنده اس و منم بیشتر از شما حق داشته باشم کمتر ندارم...........

اونم با عصبانیت بیشتر گفت : فکر نمیکردم اقای کرامتی با چنین افرادی رفاقت کنن........

فکر میکردم شان ایشون بیشتر از این حرفها باشه...........

خلاصه بعد از کلی جر و بحث ماشینو بردم بیرون و اونم ماشینش رو با عصبانیت

بیرون آورد جوری بغل ماشینش رو زد بهم و رفت که

گلگیر ماشین من کنده شد و ماشین خودش هیچی نشد............

......................................................................................................

با تعجب گفتم : راست میگی پوریا ......... چه قدر دیوونه ای تو ...... چرا تا حالا

نگفته بودی!!!.............. ببینم تو سحر رو نشناختی؟

گفت : نه بابا ........... من که اصلا اون موقع ها اونا رو نمیشناختم.........

گفتم بعدا چی شد ............. فهمید گلگیر ماشنیت رو کنده.......

گفت : آره بابا ........ همون موقع که زد فهمید............. اصلا از قصد یه جوری زد که کنده بشه..............

یه یکی دو روز بعد وقتی دوباره رفتم پیش نیما دیدیمش و گفتم : دستت درد نکنه

گلگیر رو آوردی پایین ...........

اونم با جسارت تمام گفت : حقت بود................................................................................................................................................................

خندیدم و گفتم : اینو که راست گفته............

آهی کشید و گفت : ولی عشق ما دو تا زیاد دوام نیاورد................ به نظرم این جمله ای که خیلیا میگن غلطه............

گفتم : نه پوریا ........ اتفاقا خیلی هم درسته........... شما دو تا عشقتون دوام آورد اما زندگیتون دوام نیاورد...........

گفت : خب چه فرقی میکنه.............

گفتم : چرا فرق میکنه ........ ببین تو و سحر هنوز عاشق همدیگه هستین....... ولی نتونستین خوب این عشق رو بهم ثابت کنین...........

گفت : سپیده حوصله این حرفا رو ندارم........... عشقی دیگه در کار نیست.......

عصبانی شدم و از جام بلند شدم و گفتم : چرا هست...........

وقتی این خاطره ها اینقدر دقیق توی ذهنت ثبت شده .... وقتی که بهش فکر میکنی آرامش میگیری.......... وقتی که توی آسمون دنبال ستاره ات میگردی

اینا یعنی عشق.............

هون موقع ستاره در رو باز کرد و گفت : سپیده نمیای شام بخوری..........

گفتم : چرا اومدم.............

دیگه ادامه ندادم و از اتاق اومدم بیرون...........

دو- سه روز به همین منوال گذشت ...........

پوریا خیلی کم از اتاقش بیرون میامد و خیلی با کسی صحبت نمیکرد.........

حال و روز مامان هم با دیدین پوریا بدتر میشد ...........

همه دنبال چاره ای میگشتن تا زندگی پوریا و سحر از هم نپاشه..........

..........................................................................................

.............................................................................

عصر بود ........... رفته بودم بیرون یه سری کتاب نیاز داشتم و باید میخریدم............

وقتی برگشتم خونه دیدم مامان جلوی در وایساده .............

گفتم : سلام.............. مامان جایی میخوای بری................؟

مامان گفت : سلام............ خسته نباشی.......... آره مامان جان میخوام برم خونه خالت ...........

گفتم: پس چرا اینجا وایسادی؟

گفت : منتظر ماشینم.................. زنگ زدم آژانس هنوز نیامده...........

گفتم : خب بیا بالا وقتی اومد خودش زنگ میزنه............... راستی چرا خودت با ماشین نمیری؟

گفت : حوصله رانندگی ندارم...............

همون موقع ماشین اومد و مامان رفت ..................

رفتم بالا کسی خونه نبود ...........

فقط صدای پوریا میامد که داشت با یکی حرف میزد.............

نزدیک اتاقش شدم دیدیم درش باز بود...............

داشت تلفنی با یکی حرف میزد.............

از لا به لای حرفاش فهمیدم سحره............

پوریا میگفت: خب چی کار کنم............. خیلی ناراحتی داری صدامو میشنوی؟......... میخوای اصلا قطع کنم.....................

........................................................................

نه سحر ............. به خدا نمیتونم...................... بذارتوی این چند روز باقی مونده حداقل صداتو بشنوم.....................

.....................................................................

نترس .......... وقت واسه فراموشی هم زیاد داریم...............................

........................................................................

حالت خوبه......................... یه جوری حرف میزنی.........

.......................................................................................

خب برو دکتر................ میخوای بیام بب...............................

...............................................

آره....................... منم حالم بده.......................

..................................................................................................

دوشنبه!!!!!............................ میگم بیا یه چند روزی بندازیمش عقب...........

........................................

آخه.........................................................

باشه................................ ولی یه چیزی رو میخوام بدونم.......... هنوز......هنوز دوستم داری؟............

.........................................

الو ........... چرا جواب نمیدی.................. تو رو خدا جوابم رو بده سحر............

............................................

فرق میکنه.................... دوست دارم بدونم................ بگو............. آره یا نه............

................................................

الو ................ سحر................ الو.............................الو..............

..........................................................................

انگار سحر گوشی رو قطع کرده بود ................

پوریا هم قطع کرد و نشست رو تخت و سرش رو گذاشت بین دو تا دستاش .............

میخواست از اتاق بیاد بیرون که من با دیدنش به سرعت رفتم توی اتاق و شروع کردم لباسهای بیرونم رو از تنم در آوردن...................

پوریا رفت سمت آشپزخونه و یه لیوان آب خورد............بعد نشست روی صندلی .........

منم به هوای دست و صورت شستن رفتم توی آشپزخونه...............

پوریا با دیدنم یک هول کرد وگفت : تو اینجا چی کار میکنی؟؟؟؟؟؟؟؟؟

گفتم : اومدم دستام رو بشورم...............

گفت : نه ....... منظورم اینه کی اومدی که من ندیدم.............

گفتم : الان ........... داشتی با تلفن صحبت میکردی منو ندیدی.....................

رفتم سمت شیر آب و خواستم که بازش کنم که پوریا گفت : سحر بود..............

با تعجب برگشتم نگاهش کردم .................

گفت : دوشنبه قراره بریم محضر..............

گفتم : چی!!!!!.........................امروز چند شنبه اس.............. بعد از یکم مکث گفتم : پنجشنبه........................... یعنی 4 روز دیگه!!!!!!!!!

با اشاره ی تایید سرش رو پایین انداخت...............

گفتم: یعنی واقعا میخواین از هم جدا بشین..........................

پوریا چرا .................. چرا اینطوری شد....................................

تو هنوز سحر رو دوست داری مگه نه.....................

بعد صدامو بلندتر کردم و گفتم:

دوستش داری که ازش میپرسی دوست داره یا نه....

با گفتن این جمله پوریا با تعجب نگاهم کرد................................

گفت : پس همه رو شنیدی..................

با خجالت سرم رو پایین انداختم و گفتم : آره.......... شنیدم............... شنیدم ازش

پرسیدی هنوزم دوست داره یا نه.............. فهمیدم که جوابت رو نداد..........

این یعنی اونم هنوز دوست داره...................

پوریا از جاش بلند شد و از آشپزخونه رفت بیرون و وسطای سالن وایساد و بعد از کمی مکث برگشت و نگاهم کرد و گفت :

چه فایده ای داره................... چه هم دیگه رو دوست داشته باشیم چه نه ، فقط تا

دوشنبه مال همدیگه هستیم..............

بعدش همه چی تموم میشه.............................. همه چی

همون موقع گوشیش زنگ خورد..............

جواب داد و گفت : سلام نیما..............................

نه......................... خوبم ؟!!!!!................... به نظرت میتونم خوب باشم.............

..............................................................

آره زنگ زدم بهش گفت دوشنبه بریم محضر....................

چی؟!!!!!!!!!........................ خب نتونستم ............. باید باهاش حرف میزدم..............

حالا که چی.................. دوست داشتم زنگ بزنم............

اون هنوز زنمه................ میفهمی زنمه....................

بعد با عصبانیت گوشی ر قطع کرد............

بعد رفت توی اتاقشو در رو محکم زد بهم..................

پایان این قسمت

قسمت بیست و سوم

afso0ngar — Thu, 27 Aug 2009 18:44:34 GMT

ای همیشه همدم واسه درد دلهام

عطرتو همیشه جاری تو نفسهام

ای که تار و پودم از یاد تو بی تاب

با منی ولی باز دوری مثل مهتاب

قسمت بیست و سوم

اون شب خیلی حواسم جمع پوریا بود...

یعنی فکر میکنم همه حواسشون به پوریا بود....

به خصوص سحر که معلوم بود توی دلش غوغایی به پاست ....

همه میترسیدن که پوریا یه موقع یه حرفی بزنه یا یه کاری انجام بده

که مهمونی بهم بخوره.....

راستش منم از کاری که کردم پشیمون شدم......... همش میترسیدم که

وقتی علی بخواد با پوریا حرف بزنه ،

پوریا یه چیزی بگه که نباید بگه.......

اما علی گفت که خودش چنین قصدی داشته ، پس چه من بهش میگفتم چه نمیگفتم این اتفاق میفتاد....

توی تمام مدت مهمونی من هم حواسم به پوریا بود و هم به علی........

شام خورده شد اما علی حرفی نزد .....

با وجود اینکه فکر میکردم اگه حرف نزنه بهتره اما ته دلم میخواست که علی از روی مبل بلند بشه و بره

بشینه پیش پوریا و باهاش حرف بزنه........

زمان داشت میگذشت و به پایان مهمونی نزدیک میشد و من

نگرانیم بیشتر میشد.....

تا جایی که دلم میخواست برم پیش علی و بهش بگم که یه چیزی رو فراموش کرده..........

بعد از شام قرار شد کیک تولد سحر رو بیارن.........

مامان با اشاره به پوریا گفت که اون این کار رو بکنه................

پوریا هم که کیک رو جایی گذاشته بود که کسی ندیده بود ...

ولی مطمئن بودم مامان شاهکار آقا پسرش رو دیده.....

تا پوریا میخواست بره کیک رو بیاره....... بعضی از بچه ها که سازها شون رو آورده بودن شروع کردن به اجرای تولدت مبارک...

سیامک ویالن میزد ، شراره و علی گیتار ، ساناز هم یه دف با

خودش آورده بود و همه با هم میخوندن........

فضای خاصی بود........ خیلی قشنگ بود ....... آرش هم که با دوربین

فیلم برداری اعصاب همه رو خورد کرده بود و همش در حال فیلم گرفتن بود.......

وقتی پوریا کیک رو آورد همه ی نگاه ها زوم شد به طرف کیک.....

یه کیک بزرگ که شکل سه تا قلب به هم چسبیده بود ، دو تا قلب کناری

بزرگ بودن و قلب وسطی کوچکتر از اون دو تا بود ،

و روی یکیش عکس پوریا و روی یکی دیگه اش عکس سحر بودو روی

قلب وسطی نوشته بود سحرم تولدت مبارک...........

همون موقع آرش که دوربین رو زوم کرده بود روی کیک گفت : پس چرا معطلید ...

چرا نمیزنین آهنگ رو به افتخار این زوج جوان....

همه هورا کشیدن که علی گفت : آقا قبول نیست ... چرا کیک پیوندتان مبارک گرفتین؟

ستاره گفت : پیوندتان مبارک نیست که .... تولدت مبارکه.......

علی گفت : پس چرا عکس عروس دوماد روشه........

فقط تولده سحره ها ........ عکس پوریا اضافیه ........

سانازکه معلوم بود هول برش داشته گفت : علی شر به پا نکن...... بزار آهنگ رو شروع کنیم......

پوریا یکم چب چب نگاه کرد و گفت : ببخشید نمیدونستم اشکال داره،

به نظر شما عکس کی باشه بهتره.... مثلا عکس....

که علی حرفش رو قطع کرد و گفت بابا شوخی کردم .... بچه ها دستا بالا .......

بعد برقها و رو خاموش کردن و شمعهای روشن روی کیک زیبایی

خاصی رو از خود ساطع میکردن

همه شروع کردن به دست زدن و بچه ها آهنگ گل من رو با ریتمی

خاص و آروم شروع به خوندن کردن ،

بقیه هم همراهشون میخوندن و هماهنگ با ریتم آهنگ دست میزدن......

ولی رنگ هممون پریده بود..... سحر بیچاره که معلوم بود توی دلش چه غوغاییه.....

نزدیک بود که علی با حرفش یه دعوا درست کنه.... اما خدا رو شکر

خودش فهمید که نباید این حرف رو به پوریا میزد و

قضیه رو تموم کرد ..............

بعد از فوت کردن شمع ها توسط سحر ، شروع کردن به بریدن کیک .....

همون موقع علی اومد سمت پوریا و آروم در گوشش یه چیزی گفت و

بعد رفتن توی تراس.........

خیالم راحت شد اما از دلشوره داشتم میترکیدم.......

یه چند دقیقه ای توی تراس بودن بعدش پوریا با عصبانیت اومد بیرون و

مستقیم اومد طرف سحر و ازش خواست که بره توی اتاق....

خیلی ترسیده بودم.... پوریا خیلی عصبانی بود......

نا خودآگاه نگاهم افتاد به مامان ... چشماش قرمز بود و نگاهش

به سمت اتاق ..... معلوم بود که خیلی اضطراب داره.....

دیگه نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و سعی کردم یه طوری خودم

رو به اتاق نزدیک کنم......

گوشیم رو از جیبم در آوردم و رفتم پشت در اتاق ایستادم.... طوری که همه فکر کنن من دارم با گوشیم حرف میزنم.....

گوشی رو گذاشتم در گوشم و تمام حواسم رو دادم به اتاق و

صدای سحر و پوریا.....

پوریا میگفت : سحر من بچه نیستم که اینو فرستادی با من حرف بزنه ها........

سحر: بابا به خدا من بهش نگفتم..........

پوریا: اصلا میدونی چیه ... پشیمون شدم....... پشیمون شدم .........

پشیمون شدم پیشنهاد جشن دادم.... پشیمون شدم گذاشتم

این جشن برگذار بشه....پشیمون شدم رفتم کیک خریدم و عکس

خودمو روش گذاشتم.... پشیمون شدم که...

که سحر حرفش رو قطع کرد و گفت : با من ازدواج کردی.........

پشیمون شدی که چرا اومدی توی اون آموزشگاه و منو دیدی....

پشیمون شدی که اومدی جلو و ازم خواستگاری کردی........

آره .... بگو ....... همه ی اینا رو بگو.......... چرا بی خودی میندازی

گردن اینو اون......

پوریا: ببین سحر تو خودت بهتر از هر کس دیگه میدونی که من تو رو....

سحر: تو رو چی؟..... با صدای بلندتر گفت : تو رو چی؟

پوریا : هیچی.......... هیچی.........

سحر با صدای بلند گفت : من دیگه تحمل ندارم...... دیگه تحمل ندارم پوریا........

دیگه نمیتونم ........ کم آوردم........

فکر نمیکنم دیگه من و تو بتونیم به این زندگی ادامه بدیم......

من خیلی فکر کردم تصمیمم هم گرفتم .... میخوام ازت جدا شم.......

پوریا گفت : جدا شی؟!!!!........... چه بهتر .... منم دیگه نمیخوام به

این زندگی نکبت ادامه بدم..........

سحر: باشه.................. پس خودتو اماده کن........

همون موقع در اتاق باز شد و سحر اومد بیرون......... یه نگاهی هم به من انداخت.........

پوریا هم اومد جلو و یه نگاه بدی به من کرد و در رو محکم بست.......

حالم خیلی بد شده بود ...... احساس میکردم نفسم بالا نمیاد........ خودم رو رسوندم به تراس..........

اشکهام بی اختیار سرازیر شده بودن.......... دلم میخواست داد بزنم.........

باورم نمیشد..... پوریا و سحر.............

همه میدونستن که این دو تا حاضرن واسه هم بمیرن......... ولی حالا حرف از طلاق میزنن........

به یاد اون روزا افتادم ..... اون روزا که پوریا به هر بهانه ای جلوی

سحر سبز میشد و حرف های بی ربط میزد اما نمیتونست بهش بگه دوست دارم...................

یاد اون روزا که چه قدر پوریا تلاش کرد و به قول خودش حقارت کشید

تا سحر قبول کنه باهاش ازدواج کنه.......

اما حالا........ حالا دیگه نمیخواد با عشقش زندگی کنه.........

واقعا حرفای اونا واقعی بود.......

ولی نه....... مطمئنم که همش از روی عصبانیت بود........ آخه مگه میشه.......

مگه میشه پوریا و سحر جدا از هم زندگی کنن.... مطمئنم حتی یه روز

هم نمیتونن دووم بیارن........

......................................................................................................

یه 3-4 روزی گذشت....

ساعت حدودا 6 بعد از ظهر بود........ حوصله درس خوندن رو نداشتم

......... رفتم نشستم پشت پیانو و شروع کردم به زدن.......

یه جورایی خودم رو روی اون ساز بیچاره خالی کردم........

همونطور مشغول بودم که صدای در اومد....... فکر کردم که باباست .... اما شنیدم که مامان گفت : تو اینجا چی کار میکنی؟

گفت : اومدم که بمونم........

صدای پوریا بود.... با عجله رفتم توی سالن........ گفتم : سلام..... تنهایی؟

در حالی که روی مبل نشسته بود و دستاش رو حلقه کرده بود با

اشاره ی سر گفت آره.......

مامان گفت : پس سحر کجاست....

پوریا سرش رو بالا گرفت و در حالی که بغض کرده بود گفت : خونه ی مامانش ......

با تعجب گفتم : چی..... خونه مامانش؟

دوباره با اشاره ی سر گفت آره...!!!!!!!!!!

همون موقع ستاره از اتاقش اومد بیرون و گفت : چی داری میگی پوریا......

مامان گفت : مگه شما دو تا خونه زندگی ندارین که هر دوتون اومدین خونه ی مامانتون....!

پوریا گفت : نه .... دیگه نداریم...........

گفتم : پوریا .... تو رو خدا درست وحسابی بگو چی شده.......

پوریا از سر جاش بلند شد و رفت سمت آشپزخونه......

پارچ آب رو از یخچال درآورد و لیوان رو پر از آب کرد.....

بلافاصله بعد از تموم شدن آب دوباره لیوان رو آب کرد .......

همونطور داشت ادامه میداد که سر لیوان پنجم مامان گفت :

پوریا ....... تو چت شده......... چرا اینقدر آب میخوری........

پوریا بقیه ی آبی که توی لیوان بود رو ریخت توی صورتش وگفت : تشنه ام....

خیلی تشنه ام........ دارم میسوزم...... بدنم داغه.....

اینقدر داغه که داره آتیش میگیره.......

بعد لیوان رو گذاشت رو میز و رفت سمت اتاقش که مامان گفت :

وایسا ببینم....... کجا داری میری....... نمیشنوی چی میگم....

ازت پرسیدم چی شده........ بین تو سحر چه اتفاقی افتاده.......

چرا حرف نمیزنی........ واسه چی اومدی اینجا...... واسه چی سحر رفته خونه مامانش.......... واسه چی.......

که پوریا حرفش رو قطع کرد و گفت : بس کن مامان...... از همه طرف دارم

میکشم دیگه شما ولم کن......

بعد یه دستی توی موهاش کشید و گفت : دیگه همه چی بین من و سحر

تموم شد...... دیگه سحر عروس شما نیست و منم داماد اونا نیستم......

ما هر دومون تصمیممون رو گرفتیم..... میخوایم از هم جدا شیم..........

از امروز دیگه تا روز طلاق همدیگه رو نمیبینیم....... هر دومون امروز قرار

گذاشتیم بریم خونه های قبلیمون و دیگه همدیگه رو نبینیم...

در حالی که بغضش رو فرو میداد و اشکی که روی گونه هاش بود رو پاک میکرد ادامه داد:

ما دیگه نمیتونیم با هم باشیم مامان ....... دیگه نمیتونیم........

بعد رفت توی اتاقش و در رو محکم بست..........

هممون خشکمون زده بود........

مامان که معلوم بود حالش طبیعی نیست رفت نشست رو مبل و

خیره شد به اتاق پوریا .......

منم همونجا سر جام نشستم ....... ستاره هم در حالی که اشکاش سرازیر شده بود گفت : مامان پوریا چی میگه....... دیوونه شده......

مامان یه کاری بکن.............

مامان هم هیچ حرفی نمیزد و خیره شده بود به اتاق پوریا........

ستاره دیگه نتونست جلوی خودش رو بگیره ....... رفت توی اتاقش .........

صدای گریه هاش تا بیرون میامد........

من که فهمیدم مامان حالش خیلی بده....... یکم ترسیده بودم....... اخه مامان اینجور موقع ها فشارش میفتاد و حالش بد میشد.....

رفتم سمتش و سعی کردم خودم رو آروم نشون بدم و گفتم :

مامان حالت خوبه.......

مامان نگاهم کرد و گفت : نه ..... بدم........ خیلی بد........... ببین چه جوری جیگر گوشم داره جلوی چشمم پر پر میشه.....

دیدی .... دیدی چه جوری کمرش شکسته....... دیدی چه قدر زخم خورده.......

با حرفای مامان دیگه نتونستم خودم رو کنترل کنم و زدم زیر گریه.........

مامان گفت : آره گریه کن........ گریه کن واسه داداش شکست خوردت........

گریه کن واسه عاشقی که میخواد بگه عاشق نیست........

همونطور که گریه میکردم گفتم : مامان حالت اصلا خوب نیست....... رنگت پریده........میخوای بریم دکتر.........

گفت : پاشو یه زنگ بزن به بابات بگو بیاد ..... بگو بیاد و پسرش رو ببینه....... پاشو.........

بلند شدم و رفتم سمت تلفن و یه زنگ به بابا زدم........

اون بیچاره هم از پشت تلفن صداش لرزید ........

بعد از حدودا یک ساعت هممون حالمون بد بود و پوریا هم رفته بود

توی اتاقش و در رو روی خودش بسته بود....

مامان هم نشسته بود روی مبل و حالش اصلا خوب نبود........

منم نشسته بودم رو به روی مامان و داشتم با دستام بازی میکردم.....

همون موقع بابا اومد........

خیلی هول کرده بود ...... کیفش رو گذاشت زمین و با پریشونی گفت : چی شده..... پوریا کجاست.......... چرا شما ها این شکلی اید...

مامان دستش رو از رویپیشونیش برداشت و آروم گفت : حالش خیلی بده........ رفته توی اتاقش .....

بابا گفت : رنگت پریده...... نگران نباش ....... قول میدم حرفاشو پس بگیره.........

من گفتم : نه بابا........ پس نمیگیره..........

بابا گفت : دنیا که به آخر نرسیده شماها این طوری میکنین............ به جای اینکه باهاش حرف بزنین غمبرک زدین که چی.......

خودم الان میرم باهاش حرف میزنم.........

مامان از جاش بلند شد و گفت : نه صبر کن........... به نظرم اگه تنها باشه بهتره...... بیا یه زنگ بزن به سح.....

که یهو سرش گیج رفت و افتاد روی زمین .......

من و بابا با سرعت رفتیم سمتش......... گریه ام گرفته بود و با همون صدای لرزان میگفتم :

مامان چی شد........ مامان تو رو خدا............ بابا یه کاری کن..........

بابا به سرعت گوشیش رو از جیبش در آورد و زنگ زد به خانم بردبار........ یکی از دوستای مامان بود ..... دکتر بود و

همیشه اینجور وقتها دست به دامنش میشدیم..........

با کمک ستاره مامان رو از زمین بلند کردیم و بردیمش روی تختش خوابوندیم.........

پوریا هم اومد بالای سرش ........

مامان حالش اصلا خوب نبود......... عرق سردی روی تنش نشسته بود و بدنش میلرزید..........

بعد از حدود نیم ساعت دکتر اومد..........

برای مامان یه سرم وصل کرد و یه آمپول زد توی سرمش.........

بعد از اینکه کارش تموم شد از اتاق اومد بیرون و بابا گفت : چی شد......

دکتر گفت : چیز مهمی نیست ... هول کرده ....... فشارش خیلی پایین بود...... باید بیشتر مراقب باشه.........

تا چند ساعت دیگه حالش بهتر میشه............

بعد از رفتن دکتر پوریا رفت توی اتاق مامان و در رو بست...........

پوریا خیلی مامان رو دوست داشت....... همیشه وقتی مامان

مریض میشد پوریا ازش پرستاری میکرد.........

خیلی به مامان وابسته بود و همیشه خودش رو واسه مامان

لوس میکرد.........

من و ستاره هم همیشه لقب بچه ننه رو بهش میدادیم.........

یه چند دقیقه ای از رفتن پوریا توی اتاقش میگذشت که تلفن زنگ خورد..........

ستاره جواب داد........... نیما بود ....

به من اشاره کرد که پوریا رو صدا کنم.........

رفتم سمت اتاق و در زدم و در رو باز کردم......... پوریا نشسته بود پایین تخت مامان و دست مامان رو گرفته بود توی دستش و

اشکهای مامان رو پاک میکرد .......

گفتم : پوریا ........... تلفن با تو کار داره..........

وقتی اینو گفتم انگار برق گرفتش و زود از جاش بلند شد و اومد سمت در و با خوشحالی گفت : سحره؟

بغض کردم و یه نگاهی کردم به بابا و ستاره...........

بابا گفت : نه ........ نیماست..........

پوریا دوباره حالش گرفته شد و رفت سمت تلفن......................

پایان این قسمت

آریان و جومونگ

afso0ngar — Fri, 21 Aug 2009 08:56:56 GMT

جومونگ افسانه ای به هواداران

میلیونی آریان پیوست

خوش به حال جومونگ که بفل علی و پیام وایساده

گروه آريان برای اولين بار بعد از رفتن رهبر ارکستر خود نينف اميرخاص

به روی صحنه رفت. اين گروه در دو اجرای 50 دقيقه ای در

روزهای 28 و 29 مرداد ماه 88 برای مهمانان شرکت LG با حضور

سانگ ايل کوک بازيگر محبوب سريال کره ای جومونگ در بين

مدعوين به روی صحنه رفت. شهاب حسينی به عنوان نوازنده

مهمان کيبورد و عميد بنکدار به عنوان نوازنده مهمان گيتار بيس برای اولين بار با آريان به روی صحنه آمدند. در انتهای کنسرت علی پهلوان از مدعوين خواست که نينف را که جای خاليش بسيار محسوس بود تشويق کنند.

در اين برنامه قطعات بي تو با تو ، گمشده من ، افسونگر ، هنوز برام هموني ، نگو ، لحظه ها ، پرواز ، ميکس قطعات آلبوم هاي 1 و 2 و 3 ، بذار برم ، قاصدک ، آروم آروم و تب نواخته شد .

تولد تک ویالونیست جهان مبارک

afso0ngar — Sat, 15 Aug 2009 12:08:34 GMT

سیامک جان تولدت مبارک

امشب شب ما غرق گل و شادی و شوره

از جشن ستاره آسمون یه پارچه نوره

امشب خونمون پر از طنین دلنوازه

تو خونه پر از نوای دلنشین سازه

عزیزم هدیه ی من برات یه دنیا عشقه

زندگیم با بودنت درست مثله بهشته

تو خونه سبد سبد گلهای سرخ ومیخک

عزیزم دوستت دارم تولدت مبارک

جشن تو جشن تولد تموم خوبی هاست

جشن تو شروع زیبای تموم شا دیهاست

جشن تو شروع یک روز مقدسه برام

وقت شکر گذاریه به سوی درگاهه خداست

امشب تو ببین چه شور وحالی وصفایی

توستی که گل سرسبده محفل مایی

امشب رو لبا گلهای خنده واسه توست

آرزوی ما بخت بلند در طالع توست

گلم تولدت مبارکباد

1000بار900جمله ی عاشقانه را در 800 جای مختلف به 700

زبانو با 600 شکل پیش 500نفر طرح کردم و400 تای آن ها 300 جمله را

به 200 زبان در 100 برگ ترجمه کردند90 تای آن ها را در 80 روز روزی 70

دفعه برای خودم نوشتم60 تای آن ها را آموختم50 بار 40روز روزی 30

دفعه تکرار کردم 20 بار 10 سوال به مدت 9 روز تکرار کردم به 8 سوال

7بار 6جواب دادم در فاصله ی5روز دارای 4بار 3جا در مدت 2

روز تو را دیدم و عاشقانه نگاهت کردم تا روزی برسد که من یک

بار بگویم دوستت

دارم... تولدت مبارک!

قسمت بیست و دوم

afso0ngar — Sat, 08 Aug 2009 09:55:34 GMT

تو گل سرخ منی

تو گل یاسمنی

تو چنان شبنم پاک سحری

نه تو از آن پاک تری

تو بهاری

نه از بهاران پاک تری

از تو میگیرد وام

هر بهار این همه زیبایی را

قسمت بیست دوم

از اون شب یکی دو ماه گذشت....

هر چی میگذشت رابطه ی بین سحر و پوریا بدتر و بدتر میشد

تا حدی که پوریا نه تنها با کار سحر مشکل داشت بلکه به راست و چپ رفتنای سحرهم گیر میداد....

ما هم هر کاری میکردیم نمیتونستیم به این جر وبحث ها پایان بدیم

یعنی هر دفعه پوریا با یه بهونه ی کوچیک همه چیز رو خراب میکرد و دوباره دعواها شروع میشد...

یه روزی از همون روزا منو ستاره خونه تنها بودیم و همش به اتفاقها یی که افتاده بود فکر میکردیم

تا اینکه من یه چیزی به ذهنم رسید...

گفتم : ستاره .... به نظرت اگه به یه نفر بگیم با پوریا حرف بزنه بهتر نیست

ستاره در حالی که رو ی مبل نشسته بود وکوسن رو بغلش گرفته بود و ماتم زده به زمین خیره شده بود گفت : هیچی .... این همه ما حرف زدیم باهاش ... چی شد......

گفتم : نه منظورم خودمون نیستیم.... میگم یکی که باهاش رابطه ی صمیمانه تری داره....

نگاهم کرد و گفت : کی ؟....

گفتم مثلا یکی از دوستاش.......

بعد با کمی مکث گفت : ببینم نکنه منظورت ساسانه.........

گفتم : نه بابا .... اون که یکی میخواد بیاد خودشو نصیحت کنه........

ستاره گفت : وا .... بیچاره .... اون مگه چی کار کرده که بخواد کسی نصیحتش کنه.......

گفتم : نه خب.... مگه ندیدی هر چی میگی به شوخی میگیره و هیچ وقت جدی نیست.....

منظورم یکیه که جدی باشه و حرفاش رو پوریا تاثیر بذاره......

ستاره گفت : یه جوری حرف میزنی هر که ندونه میگه لابد این ساسان منگله ....

گفتم : اه .... نه بابا .... میگم زیادی شوخه شاید پوریا حرفاشو جدی نگیره.....

اصلا چه گیری دادی....

بابا منظورم نیماست......!!!!!!!!!

ستاره یکم مکث کرد و گفت : بدم نیست........

گوشی رو برداشتم و گرفتم سمتش...

گفت چیه ... چرا گوشی رو میدی به من.........

گفتم : بیا و خواهری کن و یه زنگ بهش بزن و بگو.....

با تعجب گفت : من!!!!....... عمرا............

گفتم واسه چی ......

گفت : تو که میدونی من اصلا تا حالا با اون حرف نزدم

گفتم : وا ..... یعنی چی حرف نزدی......

مگه تا حالا ندیدیش.......

گفت : خره .... منظورم اینه که بهش زنگ نزدم....

گفتم : خب مگه من زدم..........

گفت : آره .... تو تا حالا چند دفعه به خاطر همین پوریا خان بهش زنگ زدی........

گفتم : خب ... این یعنی اینکه من زنگ بزنم؟.......

گفت : اصلا تو چرا دخالت میکنی...... به بابا بگو شب بهش زنگ بزنه....

گفتم : نه .... بابا رو که دیدی چه قدر پاستوریزه اس..... بهش بگیم هی میخواد بهونه بیاره و بگه الان نه و بعدا و از این حرفا .........

گفت : پس خودت بهش زنگ بزن..........

گوشی رو برداشتم و شمارشو گرفتم.........

بعد از حدود دو سه تا بوق برداشت.......

گفتم الو سلام آقا نیما......

گفت : سلام ... حال شما خوبه........

گفتم شناختید ؟

گفت : آره ... مگه سپیده خانوم نیستین........

گفتم : بله ... فکر نمیکردم بشناسیتم......

گفت : نه آخه شمارتون رو توی گوشیم سیو کرده بودم این بود که فهمیدم......

گفتم : آهان .... خب خوبید شما......

گفت ممنون مرسی......

گفتم : ببخشید مزاحمتون شدم...... نمیدونم چه جوری بگم.... راستش....

گفت : راحت باشید بفرمایید.....

گفتم : بله...... راستش میخواستم در مورد پوریا با هاتون صحبت کنم.....

نمیدونم میدونین یا نه .... ولی سحر و پوریا یکم با هم اختلاف پیدا کردن.....

گفت : بله .... متاسفانه پوریا بهم گفته....... خیلی ناراحت شدم وقتی ازش جریانو شنیدم.......

گفتم : بله .... میخواستم یه لطفی بکنین یکم باهاش صحبت کنین.....

آخه میدونم که پوریا همیشه همه چیزو اول به شما میگه و شما براش حکم برادرش رو دارین......

گفت : بله .... من که راستش زیاد بهش میگم ولی خب از یه جهاتی هم حق داره.......

با تعجب گفتم : حق داره.... ولی من اصلا اینطور فکر نمیکنم .... پوریا خیلی اخلاقش عوض شده....... اصلا دیگه اون پوریای سابق نیست.......

گفت : به هر حال اگه مشکلاتی پیش میاد مطمئنا دو طرف مقصرند......

ولی باشه من قول میدم بازم باهاش صحبت کنم........

گفتم : لطف میکنین.... خیلی مزاحمتون شدم......

پس دیگه خیالم راحت باشه...

گفت : بله ... خیالتون راحت.......

خدانگهدر........

گوشی رو قطع کردم و ستاره گفت : چی شد؟

گفتم هیچی .... مثل اینکه بی فایده اس..... میگه من باهاش حرف زدم بازم میزنم........

ستاره گفت : پس یعنی حرفای اونم بی فایده بوده........

گفتم : تا الان بی فایده بوده........

ستاره گفت : میترسم...... میترسم یه موقع کار به جاهای باریک بکشه....

گفتم : نه .... پوریا درسته که کله شقه اما سحرو خیلی دوست داره...

مطمئن باش هر کاری کنه نمیذاره سحرو از دست بده.....

همون موقع صدای زنگ در اومد.........

رفتم آیفن رو برداشتم ... دیدیم مامانه........

وقتی مامان اومد بالا یه عالمه خرت و پرت خریده بود......

رفتم اون چیزایی که دستش بود رو گرفتم و گفتم چه خبره مامان .....

گفت : یه سریش مال سحر ایناست....

با تعجب گفتم : سحر !!!

گفت آره پس فردا تولد سحره ....... یادتون که نرفته ........

این چیزا رو هم گرفتم واسه مهمونیشون......

ستاره گفت : مهمونی!!!!

گفت آره دیگه ..... تولد میخواد بگیره......

من با تعجب گفتم : مامان مطمئنی؟!!!

آخه با اوضاعی که اونا دارن فکر نمیکنم جشنی در کار باشه.......

مامان گفت : آره .... خودمم غافلگیر شدم وقتی پوریا گفت !

ستاره گفت : کی....؟؟؟....... پوریا!!!!!!

گفت : آره ...... مثل اینکه عقلش اومده سر جاش ........ امروز زنگ زد بهم و گفت میخواد واسه سحر جشن بگیره......

گفت : یه سری چیزا براش بخرم........

گفتم : یعنی میخواد سحرو سورپریز کنه...

مامان گفت : نه ... به خود سحر هم گفته......

اولش هم سحر مخالفت کرده ....... اما مثل اینکه پوریا زیاد اصرار کرده و اونم قبول کرده.......

گفتم : وای خدایا شکرت ..... یعنی واقعا پوریا دوباره مثل قبل شد.........

ستاره گفت : غیر ممکنه........

گفتم : اه ... تو چرا اینجوری ای ..... یکم مثبت فکر کن........

ستاره گفت : آخه تو باور میکنی.......

مامان گفت : حالا دعا کنین شب تولد دوباره دعوا نشه.........

روز تولد سحر، منو مامان و ستاره از صبح رفتیم خونه ی پوریا اینا......

البته قبل از رفتن به اونجا رفتیم واسه ی سحر کادو خریدیم.....

بعد از ظهر حدودا ساعت 4 بود منو ستاره داشتیم کارای تزیینی رو میکردیم که پوریا اومد.......

وقتی اومد تو به شوخی گفت : اٍ ... شماها اینجا چی کار میکنین....

ستاره گفت : اولا سلام ...... دوما به تو چه اومدیم خونه ی داداشمون....

منم گفتم : جای تشکرته .... این همه زحمت کشیدیم واسه امشب......

پوریا گفت : مگه امشب چه خبره؟

ستاره گفت : عروسیه منه..........

مامان از توی آشپزخونه گفت : پوریا کادو خریدی؟

پوریا گفت : مامان جدا امشب چه خبره.........

گفتم : زیادی داری بی مزه میشی........ گفتم تو رو چه به تولد گرفتن !

گفت : اهان تولده..... خب شما ها اینجا چی کار میکنین........

ستاره گفت : ما رو باش داریم واسه کی زحمت میکشیم....... به جای اینکه بریم تیپ بزنیم و خودمون رو درست کنیم واسه کی داریم چه قدر از خود گذشتگی به خرج میدیدم........

پوریا گفت : مگه شما هم دعوتین.......

همون موقع یکی از اون توپهایی که واسه تزیین بود رو سمت پوریا پرت کردم .......

اونم جا خالی داد و رفت توی آشپزخونه....

پوریا گفت : پس سحر کجاست ؟

مامان گفت : توی اتاقه......

پوریا داشت به خوراکی ها ناخنک میزد که سحر اومد و گفت : نمیتونی جلوی شکمت رو بگیری.....

تزیینشون خراب میشه پوریا......

پوریا گفت : قبلنها سلام میدادی......

سحر گفت : علیک سلام..........

پوریا گفت : چی کار میکردی.......

سحر گفت : هیچی...... یه کاری داشتم دیگه......

همون موقع صدای در اومد......

پوریا رفت در رو باز کرد......

ساناز و مامانش بودن.......

وقتی اومدن بعد از روبوسی و سلام و علیک گفتم : چه قدر دیر اومدی ساناز جون.......

گفت : شرمنده کار داشتم..... همه ی زحمت ها افتاد گردن شما......

مامان گفت : نه قربونت بشم.....

ساناز گفت : راستی سحر یکی دو تا از مهمونات پرید ......

سحر گفت : کی؟

ساناز گفت : برزو و علیرضا نمیان.......

سحر گفت : وا...... چرا ....... لابد بقیه هم همینطور بهونه میارن........

همون موقع دیدم پوریا به سحر گفت : یه دقیقه بیا توی اتاق.......

بعد از چند دقیقه از رفتنشون توی اتاق میگذشت که صداشون رفت بالا .........

سحر میگفت : دوست داشتم...... حالا میخوای چی کار کنم .... زنگ بزنم بگم نیاین.....

پوریا دوباره داری اعصابمو خورد میکنی........

پوریا هم با صدای بلند گفت : ببین سحر همیشه تمام سعیت رو میکنی که

لج منو درآری......

سحر گفت : من ..... این کار چه ربط داره به لج درآوردن......

پوریا گفت : تو فکر کردی من خرم...... آره من خرم.........

دیدی .... دیدی همه چی تقصیر توست........

من ساده گفتم بیام واسه تولدت جشن بگیرم به این جر وبحث ها پایان بدم ولی تو از مهربونی من سواستفاده کردی و از قصد اونا رو دعوت کردی......

سحر گفت : دوستامن .... توقع داشتی دعوت نکنم......

خیلی خودخواهی.......

پوریا گفت : خود خواه منم یا تو...... هان ....... منم یا تو.......

سحر گفت : ببینم اصلا این تولد به خاطر من هستا یانه.... اگه هست پس من اختیار دارم که هر کس رو که دوست دارم دعوت کنم ....

پوریا گفت : واقعا برای خودم متاسفم

همون موقع پوریا از اتاق اومد بیرون و رفت توی آشپزخونه و یه لیوان آب خورد......

ما همه متعجب نگاهشون میکردیم......

تمام تنم یخ کرده بود....

سحر اومد بیرون و تلفن روبرداشت و رفت سمت پوریا و گفت : بیا بگیر......بیا به همه زنگ بزن بگو تولد بی تولد....... زنگ بزن بگو آقا ما شعور تولد گرفتن نداریم..... بگو تولدای ما با همه فرق میکنه..... اصلا دیگه کنسل شده.... بعد با صدای بلندتر داد زد بگیر .........

پوریا لیوان آب رو محکم کوبید روی میز و اومد سمت در که بره بیرون که من رفتم جلوی در و جلوشو گرفتم .......

گفت :برو کنار سپیده...... برو کنار دارم بهت میگم.......

گفتم : کجا میخوای بری.......

گفت : برو کنار .......

مامان اومد سمت پوریا و گفت : پوریا جان خودتو کنترل کن ... بیا یه دقیقه بشین ببینیم چی شده آخه.......

پوریا گفت : نه مامان ...... دیگه کار از این حرفا گذشته.......

ساناز گفت : پوریا ..... یعنی چی کار از این حرفا گذشته.......

اصلا شما دو تا معلومه چند وقته چتون شده......

مامان سحر هم گفت : آره .... بیا بشین پوریا جان ...... بیا......

سحر از توی آشپزخونه اومد بیرون گفت : نه ..... راست میگه...... دیگه کار ما از این حرفا گذشته......

ستاره گفت : تو رو خدا امشب رو خراب نکنین ........

پوریا یه نگاه چپ چپی به سحر کرد و گفت : میخوام برم کیک رو بگیرم....

بعد منو نگاه کرد و فهمیدم که باید برم کنار......

اومدم کنار و اونم رفت بیرون.

حال هممون بد بود...

سحر رفت توی اتاق و در رو بست.......

مامان سحر گفت : میترسم...... خیلی براشون میترسم........

من گفتم : همش تقصیر پوریاست ...

آخه اون با آریان چه مشکلی داره..........

ساناز گفت : نه فقط با آریان نیست....... با همه چی مشکل داره...... سحر هم که ماشالله یه ذره کوتاه نمیاد.......

شب شد و تقریبا همه اومده بودن .........

یه آهنگ گذاشتیم و همه مشغول صحبت با هم بودن........

ولی پوریا هنوز نیامده بود.......

رفتم پیش مامان و گفتم : مامان........ اگه پوریا نیاد چی......

مامان گفت : نه ... من اونو خوب میشناسم .... قول میدم که میاد.....

زمان داشت میگذشت و همه سراغ پوریا رو میگرفتن که صدای در اومد......

وقتی دیدم پوریاست انگار یه کوله باری از نگرانی از روی دوشم برداشتن.....

از چهره ی سحر هم فهمیدم اونم احساس منو پیدا کرد.......

وقتی خیالم راحت شد از اومدنش تصمیم گرفتم چیزی رو که از صبح توی ذهنم بود رو عملی کنم.......

طوری که کسی نفهمید رفتم سمت علی و گفتم : علی آقا میشه یه چیزی ازتون بخوام....

گفت : آره حتما......

گفتم پس اگه میشه بریم توی اتاق که کسی نباشه......

در حالی که داشت آبمیوه میخورد گفت : امممممم.... پس باید بذاری اینو تا تهش بخورم ....

خندیدم و گفتم : حتما......

من رفتم توی اتاق و بعد از چند دقیقه علی هم اومد .......

گفت : من در خدمتم.......

نشست روی تخت و منم ایستادم و تکیه دادم به دیوار

گفتم : راستش چه جوری بگم........ شما که دیگه مطمئنا از اوضاع بین سحر و پوریا با خبرین.....

میدونین که بینشون شکرابه......

این روزا بدتر هم شده........

گفت: آره...... میدونم........ ولی نمیدونم چرا اینجوری شد.......

گفتم : آره..... هیچکی نمیدونه........ حتی مطمئنم خود پوریا هم نمیدونه واسه چی داره این کارا رو میکنه........

میخواستم اگه میشه یکم باهاش صحبت کنین...... آخه میدونین پوریا همیشه حرفای یکی دیگه ... منظورم کسیه که عضو خانواده نباشه بیشتر روش تاثیر میذاره......

اینطوری حرفای اون طرف رو نصیحت برداشت نمیکنه و بیشتر جدیش میگیره......

البته با سحر هم همینطور با اونم صحبت کنین....

گفت: با سحر که تا دلت بخواد نه تنها من بلکه هممون صحبت کردیم .... ولی واسه 5شنبه رازی نمیشه که نمیشه......

با تعجب گفتم : مگه 5شنبه چه خبره........

گفت : مگه نمیدونی.......5شنبه باید بریم کرمان....... واسه اجرا.......

گفتم : اجرا؟؟؟!!!!!!!!

ولی سحر چیزی به ما نگفت.........

گفت : نمیدونم ...... ولی به هر حال میگه نمیام....... مثل اینکه پوریا راضی نیست بیاد.......

سرم رو پایین انداختم و گفتم: یعنی تا این حد ....... تا این حد جدی شده......

علی گفت : حالا من سعی میکنم یه جوری پوریا رو راضی کنم..... راستش اصلا قرار بود ما خودمون باهاش صحبت کنیم.... شما هم که دیگه گفتی !

وقتی صحبتم با علی تموم شد علی رفت بیرون و منم رفتم جلوی آیینه ....

نگاهی به خودم انداختم..... حالم بد بود.....

چشمام پر از نگرانی بود....

همون موقع چشمم افتاد به جعبه ای که جلوی آیینه بود.....

برداشتمش و بازش کردم..... دیدم یه سرویس جواهر بود که نگینهاش یاقوت سرخ

بود..... خیلی قشنگ بود.... دیدم زیرش یه کارته ..... گردنبند رو بیرون آوردم و

اون کارت رو خوندم...... روش نوشته بود: تقدیم به همسر عزیزم ،

تولدت مبارک......

با دیدن اون اشک توی چشمام جمع شد........

آخه پوریا که اینقدر سحر رو دوست داره ... چرا.... .واقعا چرا این کارها

رو میکنه........

بعدش رفتم پیش مهمونا.........چشمم افتاد به نیما که کنار پوریا نشسته بود .و گرم صحبت بود....... جالب بود برام که پوریا نیما رو هم دعوت کرده بود.......

خیلی دلم میخواست برم سمت نیما و ازش بپرسم با پوریا حرف زده یا نه........

ولی خب مطمئنا این کار رو کرده......

هون موقع یه نگرانی ای وجودم رو گرفت.....

آخه اگه حرفای نیما که صمیمی ترین آدم روی زمین با پوریاست ... روی اون تاثیر نداشته... پس حرفای علی حتما دیگه تاثیری نداره.......

تازه اگه پوریا با علی بد رفتاری نکنه خدا خیلی رحم کرده....................................................................................

پایان این قسمت

دو خبر بد و نسبتا خوب

afso0ngar — Sat, 25 Jul 2009 10:00:34 GMT

سلام به همه

علیرضا طباطبایی دچار دیسک کمر شد!!!!!!!!!

الهی بمیرمممممممممم

هنوز طعم زندگی متاهلی رو نچشیده این بلا سرش اومد

خب معلومه بس که این سازش پرش داره و هی سر

کنسرتها علیرضا بالا و پایین میپره

همین میشه دیگه

پس فعلا کنسرت هم تعطیل

اون یه ذره امید هم از دست رفت

ولی همه براش دعا کنیم که هر چه زودتر سلامتیشو به

دست بیاره

اما یه خبر دیگه

اونم اینکه شهاب حسینی جای نینف رو گرفت

دیگه همه گفتن که این شهاب همون شهاب بازیگر

نیست و اشتباه نکنید

اما هر کی هست نمیتونه جای نینف رو بگیره

آخه اصلا مثه نینف دیگه پیدا نمیشه

جای سازش رو هم اگه بتونه بگیره جای اون اخلاق

ماهش رو که امید بخش و تکیه گاه همه ی بچه های گروه بود رو

که نمیتونه بگیره

من نینفم رو میخواممممممممممم

کاشکی میشد ...............

قسمت بیست و یکم

afso0ngar — Thu, 16 Jul 2009 17:59:34 GMT

فیلم سینمایی یه بوم و دو هوا با حضور

ساناز کاشمری

عید مبعث ساعت ۱۹ از شبکه ۳ سیما

ماشالله دیگه ساناز یه پا بازیگر شده

کاش ای تنها امید زندگی می توانستم فراموشت کنم

یاشبی چون در شب سوزان عشق در نصیب سینه

خاموشت کنم .

کاش از زیبایی رویای تو مرغک اندیشه ام |پر می گرفت

فارغ از وصل و زندگی بی عشقت از سر می گرفت .

کاش احساس نیازت از وجودم چون وجودت دور بود .

کاش آن شب در گلستان خیال ای گل زیبا نمی چیدم

تو را تا نسوزم در خزان آرزو

کاش من هرگز نمی دیدم تو را./

/ عاشقتم /

قسمت بیست و یکم

حالم خیلی بد بود .......

هر که از بغلم رد میشد به طرز غیر قابل باوری نگاهش رو بهم میدوخت

به زور خودم رو رسوندم به سر خیابون....

یه ماشین جلوی پام ترمز کرد و به سرعت سوار شدم .......

ماشين به راه افتاد...

همونطور که نفس نفس میزدم طرف گفت:

ظاهرا حالتون خوب نیست ، میخواین برسونمتون بیمارستانی ، جایی....

گفتم : نه ...... نه...... خوبم ...... لطفا شما به راهتون ادامه بدین.....

حدودا یه 7-8 دقیقه ای گذشت و در حالی که سرم رو به شیشه ماشین تکیه داده بودم و به بیرون خیره شده بودم ، دیدم راننده یه آهنگ غمگین گذاشت....

بعد از توی آیینه ماشینش که طوری تنظیمش کرده بود تا منو ببینه گفت :

واسه این حال و هواتون خوبه..... مثل اینکه خیلی ناراحتی

منم اهمیتی ندادم.....

دوباره شروع کرد به صحبت و گفت :

میدونی منم خیلی وقتا اینطوری میشم........ ولی خوب آدم همیشه به یه همدم نیاز داره.....

تو هم اگه بخوای من همدم خوبی ام ..

با تعجب نگاهش کردم و گفتم:

میشه شما رانندگی تون رو بکنین ......

گفت : حالا اسمت چیه ؟

گفتم : آقا یعنی چه ..... شما مسافر کشین یا.....

که حرفم رو قطع کرد وبا پوزخند گفت :

مسافر کش ! .... یعنی واقعا به تیریپ من میاد مسافر کش باشم.......

گفتم : پس من که دختر خالت نیستم ..... مسافرم....

یه نوچی گفت و بعد ادامه داد: نه دیگه نشد.......

تو یه دوستی که خدا رسوندت....

گفتم یعنی چی ..... اصلا میفهمین چی دارین میگین ؟

اگه مسافر کش نیستی واسه چی تاکسی انداختی زیر پات ؟

زد زیر خنده وگفت : ببین من خودم همه رو رنگ میکنم تو دیگه نمیخواد واسه ما سیاه بازی درآری!

با تعجب نگاهش کردم.......

گفت : یعنی میخوای بگی نفهمیدی سوار چه ماشینی شدی؟

گفتم مگه این ماشین چه ماشینیه؟

گفت : یه 206 مامان.....

تازه خریدم .....قشنگه نه .......

خیلی ترسیدم یه نگاهی به بیرون انداختم و گفتم : اینجا کجاس ؟

منو داری کجا میبری؟

گفت : تو که مسیرت رو نگفتی منم فکر کردم حتما میخوای با من بیای!

گفتم : بیخود فکر کردی ، نگهدار ...... زود باش نگهدار.....

گفت : چرا آمپرت زد بالا !

گفتم: نگهدارعوضی ...... نگهدار بهت میگم........

گفت : خیلی خب بابا توهم .....

بعد زد کنار و نگه داشت ......

زود پیاده شدم و در و محکم زدم بهم ......

اونم از ماشین اومد پایین و بلند گفت : تو که نمیخواستی واسه چی ما رو الاف کردی ......

كيفم رو محكم گرفته بودم توی دستم و میدویدم.....

دوباره کنترلم از دستم در رفت و زدم زیر گریه........

خیلی ترسیده بود.......

زود خودم رو رسوندم به یه ایستگاه اتوبوس .....

از شانسم همون موقع اتوبوس اومد و منم عین جن زده ها به سرعت پریدم بالا.......

وقتی سوار شدم دیگه نفسم بالا نمیاد.......

همه با تعجب نگاهم میکردن......

خب حق داشتن.....

نفس نفس زدنها با یه صورت خیس از اشک و اون همه پریشونی کافی بود واسه ی جلب توجه........

همون موقع یکی از اون خانوم ها که بدجور متعجب منو نگاه میکرد اومد نزدیکمو گفت :

دختر جان حالت خوبه ؟

به اشاره ی تاکید سرم رو پایین انداختم......

گفت : از خونه فرار کردی......

با گفتن این جمله اش انگار برق گرفتم و

گفتم چی؟

گفت : از حال و روزت معلومه ...

با عصبانیت گفتم : چی میگی خانم .... فرار چیه ......

از دست یه آشغالی که هیچی حالیش نبود فرار کردم و حالا هم دارم میرم خونه.........

اونم که معلوم بود حرفای منو باور نکرده سری تکان داد و گفت :

ببین دختر جان یه نصیحت رو از من آویزه ی گوشت کن ، اگه پدر و مادرت بد ترین آدم ها هم بودن باز دلسوزترین اند واست ......

همون موقع اتوبوس نگه داشت و اون خانوم پیاده شد........

سرم پر ازدرد بود ....

بعد از یکی دو تا ایستکاه دیگه منم پیاده شدم......

تازه رسیدم سر خیابون پوریا اینا....

درست همون جایی که اون راننده ی عوضی سوارم کرد.......

دوباره رفتم وایسادم منتظر تاکسی.... اما اینبار دقتم دو برار شده بود....

یه تاکسی اومد که به نظرم مطمئن بود ...منم سوار شدم....

وقتی رسیدم سر کوچه دیدم مامان اینا دارن سوار ماشین میشن ....

با عجله دویدم سمتشون......

بابا که در حال بستن در بود با دیدن من با تعجب گفت : سپیده .... تو مگه قرار نبود با ستاره بری خونه پوریا ......

مامان از ماشین پیاده شد و گفت : چرا رنگت پریده ..... چرا چشمات اینقدر پف کرده .... گریه کردی؟....... ستاره کجاس؟

گفتم : مامان بریم بالا ......... نمیتونیم بریم خونه عمو اینا .....

بابا گفت : چی میگی .... آخه واسه چی!

مامان گفت: تو که منو نصف جون کردی ..... بگو ببینم چی شده .....

گفتم : پوریا .... پوریا و سحر دعواشون شده .......

مامان گفت : وای خدا.....

بابا گفت : خب مگه چیه .... همه زن و شوهر ها دعوا میکنن ....

گفتم : نه این با بقیه فرق داره ........

مامان که معلوم بود خیلی هول کرده رو به بابا گفت : سهراب ، بیا بریم بالا ببینم چی شده....

بابا گفت : میفهمی چی میگی .... سعید منتظرماست ... دیر میشه......

مامان گفت : حالا بیا بریم .... دیر نمیشه..... تو رو جون پوریا....

بابا هم سر تکان داد......

وقتی رفتیم بالا مامان رفت واسم یه لیوان آب آورد....

یکم خوردم وبعد بابا گفت : حالا میگی چی شده یا نه.....

گفتم : وقتی رفتم پوریا خونه نبود .... سحر هم داشت گریه میکرد.......

مامان زد رو پاش و گفت : یا امام رضا .... واسه چی گریه....

گفتم : دعواشون بد جور بالا گرفته بود..........

جوری که معلوم بود همسایه هاشون سروصداشون رو شنیده بودن....

مامان گفت چی شده بوده.......

گفتم : پوریا .... پوریا به سحر گفته که نباید دیگه با آریان کار کنه........

بابا با تعجب گفت : چی؟

مامان گفت : پوریا محال همچین چیزی گفته باشه.....

گفتم رفتار پوریا خیلی عوض شده ..... اصلا انگار نه انگار یه آدم تحصیل کرده اس.....

بابا گفت : تو مطمئنی ؟

گفتم آره به خدا......

سحر همه چی رو بهم گفت ..... بابا یادته کنسرت دوبی پوریا شب سوم برگشت....

سحر میگه کارش بهانه بوده ......

مامان گفت : آخه یعنی چه ! چرا ....

بابا گفت : حالا تو به جای اینکه بمونی اونجا و آشتیشون بدی چرا گذاشتی اومدی.....

سرم رو پایین انداختم و گفتم : تحمل اون فضا رو نداشتم .....

رفتار پوریا داشت دیوونم میکرد.....

مامان گفت: حالا ستاره چی شد ... اون موند اونجا.....

گفتم : نه وسطای راه یکی از دوستاش زنگ زد بهش و گفت باید بره دانشگاه........

مامان رو کرد به بابا و گفت : پاشو یه زنگ بزن خونشون.....

بابا گفت : خونه کی؟ ... پوریا ؟

مامان گفت : آره ... دلم خیلی شور میزنه..... زنگ بزن ببین چی شده آخه....

بابا گفت : ولی به نظر من اینقدر بزرگش نکنیم بهتره....

الان اگه زنگ بزنیم .. اونا هم جدی میگیرن قضیه رو ... بذار تا خودشون حلش کنن.....

مامان گفت : آخه اگه حرفای پوریا جدی باشه که.....

بابا گفت : حالا بذار فردا ... به بهانه ی احوال پرسی زنگ میزنیم همه چی رو میپرسیم.....

اصلا شام میگیم بیان اینجا.....

حالا پاشید زود بریم که خیلی دیر شده.....

فردا شب مامان با سحر تماس گرفت و ازش خواست که واسه شام بیان اینجا....

ولی از دعوای بینشون هیچ حرفی نزد....

سحر هم قبول نمیکرد و بهونه میاورد... فکر کنم به خاطر شرایط روحی هر دو شون بود....

اما خب به اصرار مامان قبول کرد....

شب حدود ساعت 8 بود که زنگ خونه به صدا در آمد.....

همه از اضطراب و دلهره رنگ و رو نداشتیم.....

ستاره رفت در رو باز کرد......

بعد از چند ثانیه پوریا و سحر وارد شدن.......

مامان رفت سمت سحر و گرفتش بغل ......

پوریا هم همونطور غمگین و ناراحت سلام كرد و به مامان خیره شد ...... که یکهو نگاهش افتاد توی نگاه من.....

منم از اونجا که از دستش خیلی عصبانی بودم رفتم سمت سحر.....

اونم یه دستی توی موهاش کشید ....

بابا گفت : پس چرا وایسادین ... پوریا .... بیا بشین که باهات کلی حرف دارم....

این زنها که حرف منو نمیفهمن.....

مگه من چند تا پسر تو این دنیا دارم.... بیا....

پوریا هم رفت نشست و بابا سر صحبت رو باهاش باز کرد.....

من و سحر و مامان و ستاره رفتیم توی آشپزخونه......

مامان گفت : نمیدونی سحر جان چه قدر دلم واستون تنگ شده بود....

دیگه یه سر به ما نمیزنید.... خیلی بی معرفت شدین.....

سحر گفت : نه مامان ... به خدا اصلا اینطوری نیست ..... گرفتاریه دیگه......

ولی به خدا همیشه به یادتونم.....

ستاره در حالی که چای میریخت گفت : میگم از کنسرت چه خبر....

سحر یکه خورد وگفت : هیچی .... فعلا ... فعلا هیچی......

من با اشاره به ستاره گفتم دیگه چیزی نگه....

بعدش با سینی چای رفتیم نشستیم توی سالن.....

همون موقع گوشی پوریا زنگ خورد.....

جواب داد بعد بلند شد و اومد سمت سحر و گوشی رو طرفش دراز کرد.....

سحر هم بدون اینکه چیزی بگه گوشی رو گرفت .....

معلوم بود که باهم قهرن .... چون از اون موقع حتی یه کلمه هم باهم حرف نزدن.....

وقتی سحر قطع کرد ستاره گفت : ساناز بود؟

سحر گفت : آره.... آخه از صبح گوشیم رو خاموش کردم اونم نگران شده بود.....

گفتم خب زنگ میزد خونتون....

سحر گفت : نه آخه خونه نبودم.... پیش یکی از دوستام بودم.....

دیگه فهمیدم که دعواشون خیلی جدی شده.....

همون موقع سحر گوشیش رو از کیفش بیرون آورد و روشنش کرد ....

وبه محض روشن کردن گوشی زنگ خورد....

پوریا هم خیلی چپ چپ نگاهش میکرد....

مامان به پوریا گفت : پوریا فردا صبح میای سراغم؟

پوریا با تعجب گفت : سراغت؟.... کجا.....

مامان گفت : فردا کلاس دارم ... میخوام تو بیای سراغم .... کارت دارم.... البته اگه کار نداری....

پوریا سری تکان داد و گفت : ساعت چند؟

مامان گفت : 11:15 کلاس تموم میشه....

پوریا گفت : باشه .... ولی چه کاریه که.....

مامان حرفشو قطع کرد و گفت : تو کار نداشته باش....

همون موقع سحر گوشیش رو قطع کرد و شروع کرد به شماره گرفتن که پوریا گفت : دوباره تلفن ها شروع شد.....

سحر هم خیلی بد نگاهش کرد.....

ستاره گفت : وا... اینکه همش دو بار شد....

پوریا گفت : خیالت راحت ! ... تا صبح ادامه داره....

سحر گفت : حالا منظور.... میخوای بگی ناراحتی..... کار واجب دارم باید زنگ بزنم.....

پوریا گفت : آره میدونم.... تو همیشه کار واجب داری.... فقط من یکی مزاحمم....

سحر گفت : پوریا دوباره شروع نکن ها.....

ما همه همین طور متعجب نگاهشون میکردیم....

پوریا گفت : من شروع نکنم..... نمیدونم این کارای تو کی تموم میشه من یکی راحت شم........

سحر گفت : هیچوقت ... هیچوقت تموم نمیشه....

مامان گفت : حالا چرا بی خودی شلوغش میکنین....

سحر گفت : بی خودی نیست مامان جان.... بیخودی نیست .... آقا پسرتون چند وقته همینطوری سرهر بحثی دنباله ی بحث رو به جاهای دیگه میکشه....

پوریا گفت : میکشم چون حق دارم .... میکشم چون نگران زنمم....

سحر گفت :چه نگرانی ای.... همچین میگی زنم هر که ندونه انگار بچه ی 5 ساله اس این زنت...

پوریا گفت : اصلا میدونی چیه هیچ وقت نشد باهات درست صحبت کنم....

سحر یه پوزخندی زد و گفت : درست .... دیروز که ماشالله هر چی دلت خواست گفتی.....

بابا گفت : از چی دارین حرف میزنین....

پوریا گفت : بابا تو رو خدا خودتون رو به اون راه نزنین... یعنی میخوای بگی سپیده هیچی از دیروز به شماها نگفته....

این عجوزه که من آب میخورم کل دنیا رو با خبر میکنه حالا به شما چیزی نگفته !....

با عصبانیت از سر جام بلند شدم و گفتم : عجوزه خودتی بی تربیت.... اصلا میدونی چیه من اگه جای این سحر بیچاره بودن یه لحظه هم حاضرنبودم با آدمی مثل تو زندگی کنم.....

پوریا هم بلند شد و با عصبانیت گفت : اصلا بذار ببینم کسی حاضر میشه با عجوزه ای مثل تو زندگی کنه که تو بخوای ترکش کنی یانه....

بابا بلند شد و گفت : بسه دیگه ... شورش رو در آوردین....

پوریا گفت : آخه من که میدونم این واسه چی اینقدر آتیشی شده... آره دیروز خورده بازم دلش میخواد بخوره....

کاری نکن که دوباره ....

گفتم دوباره چی ....

گفت : خیال نکن پیش مامان و باباتی من کاری باهات ندارم.....

به خدا اگه روت رو بخوای دوباره زیاد بکنی چنان میزنم که برق ازت بپره....

گفتم مثل اینکه خیلی بهت مزه داده نه.....

مامان گفت : از چی دارین حرف میزنین... بعد رو به پوریا گفت : ببینم مگه تو دست روی سپیده بلند کردی .....

پوریا گفت : بس کن مامان... چرا فکر میکنین من هیچی حالیم نیست ....

این سپیده به اندازه ی کافی دهنش لق هست که شما ها از همه چی باخبر باشین....

بابا گفت : پوریا به خدا اگه این کار رو کرده باشی ....

پوریا گفت : کرده باشم چی ؟...... حقش بوده که کردم.... داداش بزرگترشم باید ادبش کنم....

بابا با عصبانیت گفت : نه ... مثل اینکه خیلی احساس بزرگی بهت دست داده.....

میخوای بهت بگم بزرگی یعنی چی آره..... میخوای.....

همون موقع بابا دستش رو بالا برد و یکی زد توی گوش پوریا....

با این حرکت همه مخصوصا مامان داد زدیم.....

پوریا که معلوم بود خیلی بهش برخورده یه نگاهی به سحر انداخت و بعد رفت بیرون و در رو محکم زد بهم.....

پایان این قسمت

چند تا عکس از دیروز و امروز

afso0ngar — Thu, 02 Jul 2009 18:18:34 GMT

سلام به همگی

فکر کنم خیلی وقته که عکس تو وبلاگ گذاشته نشده

یعنی چند وقته که همش داستان میذارم

خب آخه از آریان هیچ خبر جدید نیست

علی هم که یه سری وعده راجع به کنسرت تهران داده بود

ولی معلوم نیست کی

راستی یه گله از همتون دارم

درسته که آریان فعلا فعالیتی نداره ولی ما که به خاطر حمایت از آریان وبلاگ زدیم

که باید یه فعالیتی داشته باشیم

همتون رفتین به امان خدا

اصلا انگار که نه انگار وبلاگی دارین یا اصلا حامی آریان هستین

اگه اینطوری باشه منم میرم

آخه واسه چی ادامه بدم وقتی همه رفتن

این رسم آریانی بودن نیست

بعضی ها هم که فقط توی ۳۶۰ کار میکنن

اونم که داره بسته میشه

امیدمون به یه پایگاه هواداران بود

که اونم از وقتی قالب سایت رو عوض کرد قسمت تالار گفتمان رو بست

حالا دیگه اونجا هم سوت و کوره

اول چند تا پوستر که خودم درست کردم

راستی تولد ویانا بردارزاده ی شراره جون مبارک

ویانا جان میلادت مبارک

اینم یه چند تا عکس واسه تجدیدخاطره ها از اینور و اونور البته شاید تکراری باشن

خب امیدوارم خوشتون اومده باشه

تابعد خدا نگهدار